evacuo
Could not find evacuans in Logeion dictionaries.
evacuans present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of evacuo
ē-văcŭo, no perf., ātum, 1, v. a., to empty out, evacuate (post-Aug.).
- I Lit.: alvum, Plin. 20, 6, 23, § 52; 32, 9, 33, § 104. —
- II Trop.
- 1 To rid one's self of, lay aside: quae pueruli erant, Vulg. 1 Cor. 13, 11.—
- 2 To make void, cancel: obligationem, Cod. Just. 8, 43, 4; Vulg. 1 Cor. 1, 17.
ē-vacuo, āvī, ātum, āre, I) ausleeren, abführen, alvum, Plin. 20, 52 u. 32, 104: clysteribus synanchicos, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 4, 40. – II) übtr.: 1) sich einer Sache entledigen, etw. ablegen, evacuavi quae pueruli erant, ich legte ab, was kindisch war, Vulg. 1. Cor. 13, 11. – 2) entkräften, vernichten, obligatio evacuata, Cod. Iust. 8, 43, 4: verbum prophetae evacuari non potest, Augustin. serm. 118, 2.
See: evacuare
See: evacuere
ēvăcŭō, āvī, ātum, āre, tr., vider : Plin. 32, 104 || [fig.] affaiblir, épuiser : Cod. Just. 8, 43, 4.
- 1. legen [vasa];
- 2. (med.) reinigen, purgeren [alvum];
- 3. uitputten, vernietigen, ongedaan maken [verbum dei].