eviscero
eviscero, to deprive of entrails, disembowel, eviscerate
Frieze-Dennison Vergil
ēviscerō, no perf., ātus, 1, a.: to disembowel, 11.723. (ē and viscus)
Could not find eviscerandum in Logeion dictionaries.
eviscerandum present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of eviscero
ē-viscĕro, no perf., ātum, 1, v. a. (poet. and in post-class. prose).
- 1 To deprive of the entrails, to disembowel.
- A Lit., Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 44, 107 (Trag. v. 413 ed. Vahl.); Pac. ap. Cic. Div. 2, 64 fin.— Hence,
- 2 In gen., to tear to pieces, lacerate: columbam (accipiter), Verg. A. 11, 723.—
- B Trop.: opes, i.e. to dissipate, squander, exhaust, Cod. Just. 3, 29, 7: fidem, Ambros. Luc. 4, § 26; cf.: cum ceteri amnes abluant terras et eviscerent, Sen. Q. N. 4, 2, 10.—*
- II To take out of the bowels or interior part.—Transf.: unio e concha evisceratus, Sol. 53 fin.
ē-vīscero, (āvī), ātum, āre (ex u. viscus), I) (= exentero) der Eingeweide berauben, ausweiden, u. so zerfleischen, eig. u. übtr.: a) eig.: (columbam) pedibus eviscerat uncis, vom Habicht, Verg.: polluto eviscerat ungue, von Geryon, Sil. – evisceratus, Enn. u. Pacuv. fr.: evisceratum corpus patris, Cic. poët.: eviscerata corpora, Lact.: eviscerata divi corporis forma, eingeweide- u. fleischlose, Apul. – b) übtr., abluere terras et eviscerare, gleichs. ausweiden = auswaschen, Sen. nat. qu. 4, 2, 10. – opes suas, ausleeren, Cod. Iust. 3, 29, 7. – fidem, Ambros. Luc. 4. § 26. – cum curis eviscerarer, gequält wurde, Augustin. conf. 6, 6 extr. – II) aus dem Eingeweide od. Fleische herausnehmen, Solin. 53, 26.
See: eviscerare
ēvīscĕrō, (15) āvī, ātum, āre (e, viscus), tr., ¶ 1 éventrer : Enn. d. Cic. Tusc. 1, 107 || mettre en pièces, déchirer : Virg. En. 11, 723 ¶ 2 retirer des entrailles, prendre dans lʼintérieur : Sol. 53, 26 || [fig.] dissiper, prodiguer, épuiser : Cod. Just. 3, 29, 7 ; Ambr. Luc. 4, 26.
- 1. van ingewanden ontdoen; ➤ eviscerata corpora;
- 2. (Sen.) eroderen [terras];
- 3. (August.) uitmergelen; ➤ cum ego curis eviscerarer.
ē-vīscerō —, ātus, āre
- ex + viscera, to deprive of entrails, disembowel, eviscerate: corpus, Enn. ap. C.: columbam pedibus uncis, mangle, V.