excandesco
excandesco, to grow hot, kindle
Could not find excandui in Logeion dictionaries.
excandui perfect active indicative 1st singular of excandesco
excandesco, dŭi, 3, v. inch. n., to grow hot, to take fire, kindle, to glow (class.).
- I Lit.: cum bitumen et sulphur additum est, excandescet, Cato R. R. 95; Col. 7, 5, 16. —
- II Trop., to glow, to burn, esp. with anger: haec nullam habent vim, nisi irā excanduit fortitudo, * Cic. Tusc. 4, 19, 43: id postquam resciit, excanduit, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 12, 2; cf. Petr. 53, 8; 57, 1; Suet. Claud. 40; id. Ner. 40: in aliquem, id. Vesp. 14; cf.: in exteros, Col. 7, 12, 5: in ultionem, Flor. 2, 18, 8: excandescet in illos aqua maris, Vulg. Sap. 5, 23.
ex-candēsco, duī, ere, I) sich erhitzen, glühend heiß werden, a) im Feuer, Cato r. r. 95, 2. – b) durch innere krankhafte Hitze, sich entzünden, paene ad omnem contactum excandescit (pusula), Col. 7, 5, 16. – II) übtr.: a) v. Tage usw., hell werden, anbrechen, ubi lux excanduit tertia, Amm. 21, 10, 2: ubi excanduit radiis dies, Amm. 26, 6, 14. – b) v. leb. Wesen, entbrennen, ergrimmen, in Jähzorn geraten, absol., Cael. in Cic. ep. u.a.: ita exc., ut etc., Suet.: hactenus, ut etc., Suet.: haud ultra verba, Suet.: ultra modum solitae indignationis, Amm.: in ultionem, Flor.: in exteros (v. Hunden), Col.: quomodo excandescunt, si etc.? Sen. – personif., v. Abstr., nisi irā excanduerit fortitudo, Cic. Tusc. 4, 43: deorum spreti monitus excandescunt, Val. Max. 1, 6, 11. – ➳ Nbf. excandīsco, wov. excandiscit, Not. Tir. 102, 61.
See: excandescere
excandēscō, (11) dŭī, ĕre, intr., ¶ 1 prendre feu, sʼenflammer : Cato Agr. 95 || sʼenflammer [en parl. dʼune plaie] : Col. Rust. 7, 5, 16 ¶ 2 [fig.] sʼéchauffer, sʼemporter, sʼirriter : Cic. Tusc. 4, 43 ; Cæl. d. Cic. Fam. 8, 12, 2.
- 1. ontvlammen, ontbranden;
- 2. (metaf., v. personen) opvliegen, driftig worden.
ex-candēscō duī, —, ere,
- inch, to grow hot, kindle.—Fig.: nisi irā excanduit fortitudo.