excellens
excellens, towering, prominent, distinguished, superior, surpassing, excellent
Frieze-Dennison Vergil
excellēns, entis: surpassing; beautiful, stately, 12.250.
Could not find excellentiorem in Logeion dictionaries.
excellentiorem feminine accusative singular comparative, masculine accusative singular comparative of excellens
excellens, Part. and P. a., from excello.
excellēns, (10) tis, part. de excello pris adjt , ¶ 1 qui surpasse en hauteur : Vell. 2, 107 ¶ 2 supérieur, distingué, éminent [en parl. de pers. et de ch.] : Cic. Div. 2, 123 ; Tusc. 1, 2 ; de Or. 2, 220 ; Br. 333 || Fam. 4, 3, 4 ; Rep. 2, 5 ; Off. 1, 119 ; Cæs. C. 3, 34 || -tior Nep. Alc. 1, 1 ; Plin. 29, 50 || -tissimus Cæs. C. 3, 99, 3,
➳ [vulg.] n. excellente, dʼune forme excellentis : Petr. 45, 4.
- 1. hooggelegen;
- 2. uitstekend, uitmuntend, voortreffelijk, verheven [dux; ingenium; scientia; virtus].
Ordinavit suos...
dispositionis finalis executores... Joannem de Grassa,... et Excellentem dominum
Augustinum Grifony in medecina doctorem civitatis Grassæ. Quippe ad Doctorempertinere non opinor.
excellēns entis, adj.with comp.and sup.
- P. of excello, towering, prominent, distinguished, superior, surpassing, excellent: animus ac virtus: vir virtute: inter tot unus: studium, Cs.: cycnus, of surpassing beauty, V.: nihil illo excellentius in vitiis, N.: excellentissima virtus, Cs.