excellens
excellens, towering, prominent, distinguished, superior, surpassing, excellent
Frieze-Dennison Vergil
excellēns, entis: surpassing; beautiful, stately, 12.250.
Could not find excellentius in Logeion dictionaries.
excellentius adverb comparative, neuter accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative of excellens
excellens, Part. and P. a., from excello.
excellēns, (10) tis, part. de excello pris adjt , ¶ 1 qui surpasse en hauteur : Vell. 2, 107 ¶ 2 supérieur, distingué, éminent [en parl. de pers. et de ch.] : Cic. Div. 2, 123 ; Tusc. 1, 2 ; de Or. 2, 220 ; Br. 333 || Fam. 4, 3, 4 ; Rep. 2, 5 ; Off. 1, 119 ; Cæs. C. 3, 34 || -tior Nep. Alc. 1, 1 ; Plin. 29, 50 || -tissimus Cæs. C. 3, 99, 3,
➳ [vulg.] n. excellente, dʼune forme excellentis : Petr. 45, 4.
- 1. hooggelegen;
- 2. uitstekend, uitmuntend, voortreffelijk, verheven [dux; ingenium; scientia; virtus].
Ordinavit suos...
dispositionis finalis executores... Joannem de Grassa,... et Excellentem dominum
Augustinum Grifony in medecina doctorem civitatis Grassæ. Quippe ad Doctorempertinere non opinor.
excellēns entis, adj.with comp.and sup.
- P. of excello, towering, prominent, distinguished, superior, surpassing, excellent: animus ac virtus: vir virtute: inter tot unus: studium, Cs.: cycnus, of surpassing beauty, V.: nihil illo excellentius in vitiis, N.: excellentissima virtus, Cs.