exitiosus
exitiosus, destructive, pernicious, deadly
Could not find exitiosius in Logeion dictionaries.
exitiosius adverb comparative, neuter accusative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter nominative singular comparative of exitiosus
exĭtĭōsus, a, um, adj. [exitium],
- destructive, pernicious, deadly (rare but class.): conjuratio, Cic. Cat. 4, 3, 6: quibus a servis caedem fieri senatus et bonorum rei publicae exitiosum fuisset, id. Planc. 36, 87; cf.: quod exitiosum fore, si evenisset, videbam, id. Fam. 6, 1, 5.—Of persons (post-Aug.): rex, Tac. A. 6, 36; id. H. 1, 68.—Comp.: Otho luxu, saevitia, audacia reipublicae exitiosior ducebatur, Tac. H. 2, 31.—Sup., Tert. Anim. 34.—Adv.: ex-ĭtĭōsē, perniciously.—Sup., Aug. Ep. 8, 3.
exitiōsus, a, um, Adi. m. Compar. u. Superl. (exitium), verderbenvoll, unheilvoll, verderbend, ein tragisches Ende herbeiführend, coniuratio, Cic.: exitiosum esse rei publicae, Cic.: in publicum (für den Staat) exitiosi, Tac. – Otho luxu, saevitiā, audaciā rei publicae exitiosior ducebatur, Tac. hist. 2, 31. – Helena exitiosissima Priamo, Tert. de anim. 34.
~um, i. periculosum, mortalem
devehitur ‥ ~um funus ad locum usque sepulcri
exĭtĭōsus, (11) a, um (exitium), funeste, pernicieux, fatal : Cic. Cat. 4, 6 ; Planc. 87 ; Fam. 6, 1, 5 || [en parl. dʼune personne] : Otho reipublicæ exitiosior Tac. H. 2, 31, Othon plus fatal à la patrie || -sissimus Tert. Anim. 34.
exitiōsus adj.with comp.
- exitium, destructive, pernicious, deadly: coniuratio: quod exitiosum fore videbam: rei p. exitiosior, Ta.