exosus

ex-ōsus, a, um, Part. [odi].

• Act., hating exceedingly, detesting (poet. and in post-Aug. prose): si nondum exosus ad unum Trojanos, Verg. A. 5, 687: pugnas, id. ib. 12, 818: bella, id. ib. 12, 517: terras, Ov. M. 7, 524: arma, Flor. 4, 11, 1: patrios mores exosus es, Curt. 8, 7, 12: fortunam, Sen. ad Marc. 2, 5.—With gen. (late Lat.): vitae hujus exosa, Boëth. Cons. Phil. 2, 4.—
• II Pass., hated exceedingly, hateful, odious (post-class.): diis exosos esse, Macr. Sat. 1, 11, 45: eo digna omnium ordinum detestatione exoso, Amm.14, 11, 3; 18, 3, 6; 27, 9, 2: ob scelera universis exosus, Eutr. 7, 23: exosum habere, Vulg. 2 Reg. 13, 15 al.

exōsus, a, um (ex u. odi), I) aktiv = gänzlich hassend, exosus Troianos, Verg.: exosus arma, Flor.: Octavia nimis circumlucentem fortunam exosa, Sen.: patrios mores exosus es, hassest usw., Curt.: mulieres fere omnes in maiorem modum exosus fuisse dicitur, Gell.: v. Lebl., templa oculos exosa viriles, Ov. fast. 5, 153. – m. Genet., uxor vitae huius exosa, Boëth. cons. phil. 2. pros. 4. p. 26, 15 Obbar. – II) passiv = gänzlich verhaßt (μεμισημένος, Gloss.), universis, Eutr. 7, 23: omnibus castris, Spart. Carac. 9, 3: si forte ita tibi exosus est Oriens, Hieron. epist. 8: non omni modo diis exosos esse, qui etc., Macr. sat. 1, 11, 45 (aber nicht bei Gell. 2, 18 extr.): eo dignā omnium ordinum detestatione exoso, Amm. 14, 11, 3: u. so auch Amm. 18, 3, 6; 27, 9, 2.

exosus [CL] 1 hating. humanum ~us consortium Aldh. VirgP 31; illa ‥ gerulum simulacri ~a ‥ interimitur Ib. 52; [mulier] juxta mortuum ~a vitam Anselm (Or. 16) III 66. 2 hated, hateful, odious: a (of person); b (of thing or abstr.). c (w. habere) to hate. a gens exosa mihi tradebat nomen habendum Aldh. Aen. 65 (Muriceps) 9; [Saraceni] omnibus ~i et contrarii Bede Gen. (xvi 12) 159b; 966 (13c) temporalis gazae possessio ‥ incertis heredibus interdum optatis saepe exossis derelinquitur CS 1189; abbas, quoniam Angligena erat et Normannis ~us, ab emulis accusatus est Ord. Vit. IV 16 p. 285; principi factus ~us Dial. Scac. I 8E; hinc totum genus mulierum potuit esse ~um et publica exprobratione dignissimum Bald. Cant. Tract. 7. 476D; s1522 comes compluribus Anglicis extitit ~us ‥ pre nimia judiciis severitate Reg. Butley 41.  b infaustus ille annus et omnibus bonis ~us usque hodie permanet Bede HE III 1 p. 128; misit ‥ ad revocandum ‥ abbatem ab ~o ‥ exilio B. V. Dunst. 24; aufertur mensa tune ~a, convivia vertuntur in lamenta Gosc. Mir. Iv. lxii; nihil magis exhorruit quam hominum contubernia que maxime sibi ~a subterfugere omnimodis procuravit R. Cold. Godr. 59; Cust. Westm. 188 (v. curiositas 1b); modo tuba veritatis / est exosa Walt. Wimb. Van. 116; 1418 pluralitas beneficiorum canonibus ~a Reg. Cant. IV 195.  c ~us, odio habetus [sic] GlC E 541; cognatos ‥ suos quam aspides ~os habuit R. Niger Chr. II 168; quem magis inter ceteros ~um habuerat Gir. EH I 4; Ad. Mur. Chr. 57n (v. despective).

exōsus, (13) a, um (ex, odi), ¶ 1 qui hait, qui déteste : Virg. En. 5, 687 ; Sen. Marc. 2, 5 ¶ 2 haï, odieux : Macr. Sat. 1, 11, 45 ; Eutr. 7, 23.

exosus , a, um. adj. (osus.)
恨者。被 恨者。— est mihi 吾恨之。

Suggest a Translation
See an image

exōsus P.

• * ex-odi, hating, detesting: patrios mores, Cu.: pugnas exosa relinquo, with horror, V.