exspolio
exspolio, to spoil, pillage, plunder
Could not find expoliandum in Logeion dictionaries.
expoliandum present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of exspolio
ex-spŏlĭo (expŏl-), āvi, ātum, 1, v. a. (dep. form exspoliantur, Poët. ap. Don. 1769 P.: exspoliabantur, Quadrig. ap. Non. 480, 16), to spoil, pillage, plunder (class.).
- I Lit.: agrum Campanum, Quadrig. l. l.: ad expoliandum corpus, qui vulneraverat alacer gaudio accurrit, Curt. 9, 5, 10.—
- II Trop.: exercitu et provincia Pompeium, Cic. Att. 10, 1, 3; cf.: hos vestro auxilio, Caes. B. G. 7, 77, 9: virtutem rerum selectione, Cic. Fin. 2, 13, 43: omnem honorem et dignitatem Caesaris, to deprive, Hirt. B. G. 8, 50, 4 dub. (al. spoliare): improbis sese artibus, Plaut. Truc. 2, 7, 3 (553).
ex-spolio (expolio), āvī, ātum, āre, eines Besitzes völlig berauben, von etwas rein ausplündern, I) eig.: se improbis artibus, Plaut. truc. 553 zw. – im mildern Sinne, se exsp. tunicā, die T. sich ausziehen, Augustin. serm. 36, 6. – II) übtr.: exercitu et provinciā Pompeium, Cic. ad Att. 10, 1, 3: hos vestro auxilio, Caes. b. G. 7, 77, 9: eam (virtutem) rerum selectione, Cic. de fin. 2, 43. – ➳ Depon. Nbf. exspolior, āri, Claud. Quadrig. ann. 1. fr. 11 (bei Non. p. 480, 16; aber Donat. 394, 8 K. jetzt spoliantur).
See: exspoliare
exspŏlĭō, (15) āvī, ātum, āre, tr., dépouiller entièrement, spolier [pr. et fig.] : exercitu et provincia Pompeium Cic. Att. 10, 1, 3, dépouiller Pompée de son armée et de sa province, cf. Cæs. G. 7, 77, 9 || piller : urbem Cic. Verr. 2, 4, 120, dépouiller une ville.
exspolio , as, are.
奪人物。— eum provincia et exercitu 革其總督並奪其軍。— fana 搶廟物。
Suggest a Translation
See an image
奪人物。— eum provincia et exercitu 革其總督並奪其軍。— fana 搶廟物。
Suggest a Translation
See an image
ex-spoliō āvī, ātus, āre,
- to spoil, pillage, plunder: urbem: hos vestro auxilio, Cs.: virtutem rerum selectione.