expolio
expolio, to smooth, polish, finish, adorn, embellish, refine, elaborate
Could not find expoliendum in Logeion dictionaries.
expoliendum present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of expolio
expŏlĭo, īvi or ĭi, ītum, 4, v. a., to smooth off, make smooth, polish.
- I Lit.: hac (i. e. herinacei) cute expoliuntur vestes, Plin. 8, 37, 56, § 135: libellus arida pumice expolitus, Cat. 1, 2: aedes expolitae, Plaut. Most. 1, 2, 18 (101): expolitus paries, Vitr. 7, 9; cf. under P. a.: signum, Quint. 2, 19, 3: scabritias unguium, Plin. 24, 4, 6, § 12.—Pass. in mid. force: numquam concessavimus poliri, expoliri, pingi, Plaut. Poen. 1, 2, 11 (220). —
- II Trop., to polish, finish, accomplish, embellish, improve, refine, elaborate: parentes (liberos) expoliunt, docent litteras, Plaut. Most. 1, 2, 45 (128); cf.: Dionem Plato doctrinis omnibus expolivit, Cic. de Or. 3, 34, 139: vir omni vita atque victu excultus atque expolitus, id. Brut. 25, 95: illi te expoliendum limandumque permittas, Plin. Ep. 1, 10: Graeca doctrina expolitus, Gell. 15, 11, 3: nox te expolivit hominemque reddidit, Cic. de Or. 2, 10, 40: nihil omnibus ex partibus perfectum natura expolivit, id. Inv. 2, 1, 3: inventum, Auct. Her. 2, 18, 27: eandem rem eodem modo dicere ... id obtundere auditorem est, non rem expolire, id. 4, 42, 54: partiones, Cic. Inv. 1, 41, 76: orationem, Quint. 8, 3, 42: consilium, Plaut. Poen. 1, 1, 60 (188): opus, id. Mil. 4, 4, 38 (1174).—
- B Com., to polish off, i.e. to ruin: qui amat, nequit quin nihili sit atque improbis artibus se expoliat, Plaut. Truc. 2, 7, 3 (553).
- —Hence, expŏlī-tus, a, um, P. a., polished, smooth, neat, clean: dens expolitior, Cat. 39, 20: frumenta expolitiora, Col. 2, 20, 6: villae expolitissimae, Scipio Afric. ap. Gell. 2, 20, 6.
1. expolio, īvī, ītum, īre, abglätten, abpolieren, aus-, abputzen, abputzend anstreichen u. dgl., I) eig., parietem, Vitr.: libellus pumice expolitus, Catull.: erinacei cute vestes, Plin.: nullā malā re esse expolitam muliebri, nicht angestrichen, -geschminkt, Ter.: domus expolita eleganter, zierlich ausgemalt, Vitr. – II) übtr.: abglätten, ausbilden, verfeinern, a) eine Pers.: alqm doctrinis omnibus, Cic.: nox te nobis expolivit hominemque reddidit, Cic.: illi te expoliendum limandumque permittas, Plin. ep. – b) Lebl.: quasdam artes, Lucr.: consilium, iura et leges, Plaut.: expolito iam artibus mundo, Hieron. – v. Redner, ausschmücken, ausmalen, inventum, Cornif. rhet.: partes non eādem ratione, Cic.: orationem, Quint. – ➳ Archaist. Perf. expoleit (= expoliit), Corp. inscr. Lat. 6, 260.
2. expolio, s. ex-spolio.
See: expolire
1 expŏlĭō, āre, tr., exspolio.
2 expŏlĭō, (13) īvī, ītum, īre, tr., polir entièrement, polir, lisser, donner du lustre : Quint. 2, 19, 3 ; Plin. 8, 135 ; Catul. 1, 2 || [fig.] polir, orner, embellir, perfectionner : aliquem Cic. de Or. 3, 139 ; 2, 40 ; Plin. Min. Ep. 1, 10, 11 || partes Cic. Inv. 1, 76, orner les divisions (dʼun discours) ; orationem Quint. 8, 3, 42, polir le style.
- 1. polijsten [libellum pumice]; witten, beschilderen;
- 2. vormen, verfijnen [alqm doctrinis; artes];
- 3. (retor.) verfraaien.
expoliō īvī, ītus, īre,
- to smooth, polish, finish, adorn, embellish, refine, elaborate: nox te expolivit: Dionem doctrinis omnibus.