extimus
extimus, outermost, farthest, most remote
Could not find extimaque in Logeion dictionaries.
extimaque feminine nominative singular, feminine ablative singular, neuter nominative plural, neuter accusative plural of extimus
extĭmus, a, um, v. exter, III. B.
extimus, a, um, s. exter.
†extenus, extremus; ‥ †extempus, extremus
~e sphere subditarumque stellarum ‥ cursus
egressus ad ~am hostii partem
sepem ‥ ~os horti ejus fines circumdantem
quem orbis extimi circumferencia / non ambit, ambiunt ventris centralia
cicli nondecimus cum defecit extimus annus
extima vitae / spectanti dum preteritae spiramina reddat
omnium ~us sacerdotum B. vilisque Saxonum indigena
extimus (extŭmus), a, um, superl. de exter, ¶ 1 placé à lʼextrémité, qui est au bout, le plus éloigné : Cic. Rep. 6, 17 ; [pl. n. ] Apuliæ extima Plin. 6, 217, lʼextrême frontière de lʼApulie ¶ 2 dédaigné, méprisé : Pl. d. Prisc. Gramm. p. 609 P.
extimus or extumus
adj.
sup.
- ex, outermost, farthest, most remote: orbis. — Plurn. as subst: umor Extuma possedit, O.