extremitas
extremitas, the extremity, end, terminus
Could not find extremitates in Logeion dictionaries.
extremitates feminine vocative plural, feminine nominative plural, feminine accusative plural of extremitas
extrēmĭtas, ātis (gen. plur. extremitatium, Plin. 29, 2, 9, § 32; cf. infra), f. [extremus],
- the extremity, end of a thing (class.): infinitas regiones, quarum nulla est ora, nulla extremitas, Cic. Fin. 2, 31, 102: mundus globosus est fabricatus, quod σφαιροειδὲς Graeci vocant: cujus omnis extremitas paribus in medio radiis attingitur, outer circumference, id. Univ. 6: circuli, Plin. 2, 17, 14, § 73; cf.: extremitatem et quasi libramentum (esse), in quo nulla omnino crassitudo sit (opp. punctum and lineamentum), superficies, Cic. Ac. 2 (Luc.), 36, 116: picturae, the outer edge, outline, Plin. 35, 10, 36, § 68.—In plur.: Aethiopiae, Plin. 6, 30, 35, § 188: lacuum, id. 31, 7, 39, § 73: corporis, id. 28, 6, 17, § 61; cf. absol.: febrium accessiones cum frigore extremitatum, the extremities, id. 23, 1, 24, § 48.—As rhet. t. t.: extremitates, extremes, extreme opposites, Quint. 11, 3, 15.—As gram. t. t., the termination, Prisc. ad Julian. Ep. §§ 5, 6.
extrēmitās, ātis, f. (extremus), das Äußerste, I) im allg.: 1) eig., bald = die äußerste Grenze, Cic.: extremitates Aethiopiae, Plin. – bald = der äußere Umkreis, mundi, Cic.: circuli, Plin. – bald = der Umriß, picturae, Plin. – bald = die Einfassung, lacus, Plin. ep.: extremitates lacuum, Plin. – 2) übtr., das zeitliche Ende, ea nocte resurrexit, cuius extremitas illud diluculum fuit, Augustin. serm. 221. – II) insbes.: a) extremitates corporis, die Extremitäten (des Körpers), Plin. 28, 61: u. so bl. frigus extremitatum, Plin. 23, 48: articuli extremitatium, Plin. 29, 32. – b) als geom. t. t., die Fläche, Cic. Acad. 2, 116. – c) als rhet. t. t., extremitates, die äußersten Gegensätze, Extreme, Quint. 11, 3, 15. – d) als gramm. t. t., die Endung, Gell. 11, 15, 8 (dort die Endung -bundus): Plur. bei Prisc. ad Iulian. ep. § 5 u. 6. – ➳ Genet. Plur. auch extremitatium, Plin. 29, 32.
[mus et spix ] tenui et gracili membrorum ~ate terminantur
[semibos vir ] habebat totum corpus humanum preter ~ates, que bovine fuerant
vene fagitide, sc. vene que sunt in carnositate faciei juxta ~ates oris
licet quedam corpora sint in quibus dominatur pars inferioris ~atis, quandoque vero medie, quandoque autem dominantur partes ultime ~atis
rudentes ‥ quorum ~atibus velum malo jungatur [v. l. maritetur ]
[crux ] cum parvis margaritis in quatuor ~atibus ‥ circulariter affixit
archus ‥ una ~as satis artificiose requievit in castro
sicut in ~atibus quadrati majorisGH ponuntur
quia longum est, ut sciscitatio et solutio earundem passionum per ordinem enucleetur, saltim ~as pandatur
inter majorem ~atem et minorem [syllogismi ] interposuerunt mediacionis terminum, ut quamvis bis sumptus ante conclusionem, nihilominus, propter diffidencie spiritum, ingrederetur eciam et eam
da nobis ut omnis ~as placeat nobis, quantocumque fuerimus minimi et posteriores omnibus
fons venenorum ebullit in oriente ‥. in his ‥ ~atibus venenosus vigor prorsus evanuit
omni ~ate, vilitate, et paupertate pro Christo contenti, non extollantur
collocatio, i. ~as,gestaþelung
philosophi ponunt animam in †zizonte [l. orizonte ] †extremitatis [l. eternitatis ] et temporis
extrēmĭtās, (15) ātis, f. (extremus), extrémité, bout, fin : Cic. Fin. 2, 102 ; mundi globosi Cic. Tim. 17, la circonférence du globe || surface [t. de géométrie] : Cic. Ac. 2, 116 || le contour [en peinture] : Plin. 35, 68 || extremitates Quint. 11, 3, 15, [rhét.] les extrêmes || désinence, terminaison : [sing.] Gell. 11, 5, 2 ; [pl.] Prisc. Gramm. ad. Jul. Ep., 5 ; ad. Jul. Ep., 6.
➳ gén. pl. -um Plin. 23, 48, et -ium Plin. 29, 32.
- 1. uiterste grens; (buiten)omtrek; rand [Aethiopiae; mundi; circuli; lacūs];
- 2. (geom. t.t.) vlak, zijde;
- 3. (Gell.) (gramm. t.t.) uitgang.
Mira ubi
regularium exercitationum frequentia, vigiliarum assiduitas, jejuniorum Extremitas,
etc.extrēmitas, extremitātis, f.: (t. astr.), polo Macr.
extrēmitās ātis, f
- extremus, the extremity, end, terminus: mundi.—In geometry, the surface.