exsultatio

exsultātĭo (exult-), ōnis, f. [exsulto], a springing up, leaping, frisking (post-Aug.).

• I Lit.: puerilis nimia exsultatio, Col. 7, 3, 18; Quint. 2, 2, 12; Plin. 8, 54, 80, § 215. —
• II Trop., excessive rejoicing, exultation: gaudium enim exsultatio, exsultationem tumor et nimia aestimatio sui sequitur, Sen. de Ira, 2, 21; cf.: laetitia dicitur exsultatio quaedam animi gaudio efferventior, Gell. 2, 27, 31; Sen. Tranq. 15 fin.; Tac. H. 1, 72 al.

exsultātio (exultātio), ōnis, f. (exsulto), I) das Aufspringen, lustige Springen, Hüpfen, Cael. Aur. chron. 1, 4, 78: puerilis, der Lämmer, Col. 7, 3, 18: novam (lunam) exultatione adorari, v. Affen, Plin. 8, 215. – II) übtr., die Ausgelassenheit, die ausgelassene Lust, das Frohlocken, der Jubel, illa exs. Athamantis, Cic.: non cantus, non exsultatio armorumque agitatio vana, Liv.: salutationis nova quaedam exs., Vell.: ex minimis ac puerilibus causis exs., Sen. – Plur., inter exsultationes succlamationesque populi, Suet. Ner. 24, 1.

exsultatio (exult-) [CL] , rejoicing, exultation. b (w. obj. gen.) praise. o quantam ~onem pio omnium patri Deo tua salus servanda praestaret Gildas EB 34; civibus exoritur mox exultatio laetis Aldh. VirgV 553; Bede Hom. I 4. 17 (v. demonstrator a); verum haec cordis ~o futurae humiliationis exstitit designatio Osb. Mir. Dunst. 19 p. 147; Eadmer Beat. 14 (v. exsultare c); antequam mihi liceret dulcissime sanctitati vestre litteras ~onis pro vestra exaltatione mittere, audivi quod ‥ V. Gund. 19; cordis jocunditas aut exultacio Walt. Wimb. Sim. 174; tota ejus ~o et gaudium erat in Dei laudibus Blakman Hen. VI 15.  b ~ones Dei in guttere ejus sonuerunt [cf. Psalm. cxlix 6] Chr. Rams. 21.

exsultātĭō, (13) ōnis, f. (exsulto), action de sauter, saut, bond : Col. Rust. 7, 3, 18 ; Plin. 8, 215 || transport de joie : Sen. Ira 2, 21, 5 ; Gell. 2, 27, 3.

exsultatio , onis. f. v. exsultans.


Suggest a Translation
See an image

exsultātiō (exult-) ōnis, f

• exsulto, a leaping for joy, exultation, L.: Athamantis: par, Ta.