exululo
exululo, to howl, cry out, howl violently
Could not find exululans in Logeion dictionaries.
exululans present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of exululo
ex-ŭlŭlo, āvi, ātum, 1, v. n. and a. (poet.).
- I Neutr., to howl or cry out, to howl violently: nactusque silentia ruris Exululat, Ov. M. 1, 233; Val. Fl. 8, 171: solutis Crinibus exululant matres, Sil. 12, 599. —In dep. form: dum stupet (Bacchis) Edonis exululata jugis, Ov. Tr. 4, 1, 42.—*
- II Act., to call or invoke with howlings: Cybeleia mater Concinitur Phrygiis exululata modis, Ov. A. A. 1, 507.
ex-ululo, āvī, ātum, āre, aufheulen Ov. u.a. – dah. exululātus, a, um, a) passiv, durch Heulen gefeiert, mater Cybeleïa, Ov. art. am. 1, 508; vgl. fast. 4, 186. – b) medial, aufheulend, Ov. trist. 4, 1, 42.
exŭlŭlō, (14) āvī, ātum, āre, ¶ 1 intr., pousser des hurlements, des cris : Ov. M. 1, 233 ¶ 2 tr., appeler avec des cris, des hurlements : Ov. Ars 1, 507.
- 1. luid huilen; — p. adj. exululātus, a, um (a) door huilen gewekt; (b) in huilen uitbarstend;
- 2. (Ov.) huilend aanroepen.
exŭlŭlo, as, āvi, ātum, āre, intr.: ululare.
ex-ululō —, ātus, āre,
- to howl, cry out, howl violently, O.—P. pass.: (Bacchis) exululata iugis, after howling, O.: mater, invoked with screams, O.