fetidus
fetidus, of an ill smell, stinking, fetid
Could not find fetido in Logeion dictionaries.
fetido neuter ablative singular, masculine dative singular, neuter dative singular, masculine ablative singular of fetidus
fētĭdus (faet-, foet-), a, um, adj. [feteo].
- Prop., that has an ill smell, stinking, fetid: anima fetida, Plaut. Merc. 3, 3, 13 (574); cf.: cum isto ore fetido teterrimam nobis popinam inhalasses, Cic. Pis. 6, 13: corpus, Suet. Ner. 51: pisces, Plaut. Capt. 4, 2, 33 (813).—Comp.: dejectiones, Cels. 3, 2.—
- II Fig., foul, disgusting: libido, Prud. στεφ. 2, 245.—Of heresy (sup.): fetidissimus fons, Cassiod. Hist. Eccl. 7, 11 fin.
fētidus, s. foetidus.
fētĭdus, a, um, v. fœtidus.
fētidus (foet-)
adj.
- FAV-, of an ill smell, stinking, fetid: os.