flaccesco
flaccesco, to wither, droop, languish
Could not find flaccescente in Logeion dictionaries.
flaccescente present active participle neuter ablative singular, present active participle masculine ablative singular, present active participle feminine ablative singular of flaccesco
flaccesco (ante-class. also flaccisco), flaccŭi, 3, v. inch. n., to wilt, wither, dry up (cf. tabesco).
- I Lit.: faeniculum cum legeris, sub tecto exponito, dum flaccescat, Col. 12, 7, 4: flaccescente fronde, Vitr. 2, 9, 2: stercus cum flaccuit, Varr. R. R. 1, 13, 4. —
- II Trop., to become faint or feeble, to droop, languish: flucti flacciscunt, silescunt venti, Pac. ap. Non. 488, 15 (Trag. Rel. v. 77 ed. Rib.): flaccescebat oratio, * Cic. Brut. 24, 93: flaccescentes voluptates, Arn. 4, 142: ad numerum cymbalorum mollita indignatione flaccescunt, i.e. become mild, softened, id. 7, 237.
flaccēsco (flaccīsco), ere (Inch. v. flacceo), I) welk-, schlapp werden, dum flaccescat (feniculum), Col. 12, 7, 4: flaccescente fronde, Vitr. 2, 9, 2. – Varro r. r. 1, 13, 4 liest Keil (Observv. crit. in Cat. et Varro de r. r. libros p. 46) mit Scaliger quod enim confracuit. – II) ermatten, erschlaffen, interea loci flucti flacciscunt, Pacuv. tr. 77: flaccescebat oratio, Cic.: flaccescentes voluptates, Arnob.
flaccēscō (-cīscō Pacuv. 77 ), ĕre, intr., devenir mou, se faner, se dessécher : Col. Rust. 12, 7, 4 ; Vitr. Arch. 2, 9, 2 || [fig.] devenir languissant, perdre son énergie : flucti flacciscunt Pacuv. 77, les flots sʼaffaissent ; flaccescebat oratio Cic. Br. 93, le discours sʼaffaissait (devenait languissant).
flaccēscō flaccuī, —, ere
- flacceo, to wither, droop, languish: flaccescebat oratio.