flammifer
flammifer, flame-bearing, burning, fiery
Could not find flammifera in Logeion dictionaries.
flammifera feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of flammifer
flammĭfer, fĕra, fĕrum, adj. [flamma + fero],
- flame-bearing, i.e. flaming, burning, fiery (poet.): fer mi auxilium; pestem abige a me, flammiferam hanc vim, quae me excruciat, etc., Enn. ap. Cic. Ac. 2 (Luc.), 28, 89 (Trag. 50 ed. Vahl.): crinis (stellae), Ov. M. 15, 849: currus solis, Sil. 5, 55: Olympus, Val. Fl. 1, 4: nox, i.e. lit up by torches, Luc. 5, 402.
flammifer, fera, ferum (flamma u. fero), Flammen tragend, -bringend, flammend, brennend, I) eig. u. meton.: 1) eig.: pinus, Ov.: aspergo, Ov.: tauri, Val. Flacc. – 2) meton.: a) flammend, leuchtend, glänzend, feurig, Olympus, Val. Flacc.: currus (Solis), Sil.: crinis, Ov. – b) glühend, heiß, haec vis, Enn.: aestus, Sen. poët. – II) übtr., feurig, hitzig, pennae (Cupidinis), Sil.: calor, Petron.: mens Sil.: nox, Lucan.
quem cherubin rumphea versatili et ~era [gl.: ] conclusisse recapitulatio Geneseos [ligbœru ] originaliter declarat Gen. iii 24
stirps quaecumque volet fixos obvertere fines, / Tartara flammiferis sudibus sub acerba rotetur
flammĭfer, (14) ĕra, ĕrum (flamma, fero), ardent, enflammé : Enn. d. Cic. Ac. 2, 89 ; Ov. M. 15, 849.
- 1. vlammen dragend, brandend;
- 2. gloeiend, heet [aestus; vis], vurig.
flammifer , era, erum. adj. et, v. flammiger
See an image
See an image
flammifer fera, ferum, adj.
- flamma+1 FER-, flame-bearing, burning, fiery: pinus, O.: vis, quae me excruciat, Enn. ap. C.: crinis (stellae), O.