flammifer
flammifer, flame-bearing, burning, fiery
Could not find flammiferis in Logeion dictionaries.
flammiferis neuter dative plural, feminine ablative plural, feminine dative plural, masculine dative plural, masculine ablative plural, neuter ablative plural of flammifer
flammĭfer, fĕra, fĕrum, adj. [flamma + fero],
- flame-bearing, i.e. flaming, burning, fiery (poet.): fer mi auxilium; pestem abige a me, flammiferam hanc vim, quae me excruciat, etc., Enn. ap. Cic. Ac. 2 (Luc.), 28, 89 (Trag. 50 ed. Vahl.): crinis (stellae), Ov. M. 15, 849: currus solis, Sil. 5, 55: Olympus, Val. Fl. 1, 4: nox, i.e. lit up by torches, Luc. 5, 402.
flammifer, fera, ferum (flamma u. fero), Flammen tragend, -bringend, flammend, brennend, I) eig. u. meton.: 1) eig.: pinus, Ov.: aspergo, Ov.: tauri, Val. Flacc. – 2) meton.: a) flammend, leuchtend, glänzend, feurig, Olympus, Val. Flacc.: currus (Solis), Sil.: crinis, Ov. – b) glühend, heiß, haec vis, Enn.: aestus, Sen. poët. – II) übtr., feurig, hitzig, pennae (Cupidinis), Sil.: calor, Petron.: mens Sil.: nox, Lucan.
quem cherubin rumphea versatili et ~era [gl.: ] conclusisse recapitulatio Geneseos [ligbœru ] originaliter declarat Gen. iii 24
stirps quaecumque volet fixos obvertere fines, / Tartara flammiferis sudibus sub acerba rotetur
flammĭfer, (14) ĕra, ĕrum (flamma, fero), ardent, enflammé : Enn. d. Cic. Ac. 2, 89 ; Ov. M. 15, 849.
- 1. vlammen dragend, brandend;
- 2. gloeiend, heet [aestus; vis], vurig.
flammifer , era, erum. adj. et, v. flammiger
See an image
See an image
flammifer fera, ferum, adj.
- flamma+1 FER-, flame-bearing, burning, fiery: pinus, O.: vis, quae me excruciat, Enn. ap. C.: crinis (stellae), O.