fluidus
fluidus, flowing, fluid, moist
Frieze-Dennison Vergil
fluidus , a, um: adj. (fluō), flowing, fluid, running; dropping, 3.663.
Could not find fluvida in Logeion dictionaries.
fluvida feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of fluidus
flŭĭdus (access. form, flŭvĭdus, Lucr. 2, 452; 464 sq.; Sedul. Carm. 4, 186; Sen. Ep. 58, 24), a, um, adj. [fluo], flowing, fluid, moist (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic. or Caes.).
- I Lit.: corpus, Lucr. 2, 452: quid tam contrarium est quam terrenum fluido? Col. 8, 16, 1: liquor, Verg. G. 3, 484: cruor, id. A. 3, 663; Ov. M. 4, 482; cf.: aspiciam fluidos humano sanguine rictus, id. ib. 14, 168: alvus, Ser. Samm. 29 fin.—
- II Transf.
- A In opposition to solid or firm, soft, slack, lax, languid (syn.: fluxus, languidus): lacerti, Ov. M. 15, 231; cf.: labor et aestus mollia et fluida Gallorum corpora decedere pugna coëgit, Liv. 34, 47, 5: caro, Plin. 9, 30, 50, § 95: vestis, flowing, loose, Just. 41, 2; Sen. Oed. 422.—*
- B Act., dissolving: calor, Ov. M. 15, 362.
fluidus, a, um (fluo), fließend, flüssig, I) eig.: cruor, Verg.: corpus, Lucr. – neutr. subst., quid tam contrarium est, quam terrenum fluido? Col. 8, 16, 1. – II) übtr.: a) wallend, herniederwallend, vestis, Iustin. u. Paul. Nol.: frondes, Lucr. – b) locker, weich, schlaff, schlotterig, caro, Plin.: lacerti, Ov.: so auch corpora, Liv.: neutr. pl. subst., firmamenta fluidorum ac labentium, Sen. ep. 102, 25. – c) verflüchtigend, calor, Ov. met. 15, 362.
infigens baculum creat post se fontem fluīdum
fluvidus, madidus
aqua exuberat ut in vino quia ~um est, et liquidum, et aquosum est
liquida et ~a
[fleuma ] naturale ‥ est frigidum et humidum, in colore album, in substantia ~um
reumaticis ygia, fluidis [gl.: patientibus fluxum ventris, sumptum cum succo plantaginis ] valet athanasia
quid cineri bustum, fluide quid purpura lepre?
gambas ~as
fluvidus, impetosus
situla ‥ discretionibus novit ~a cordium elementa in unum colligendo metiri
nodos discipline ‥ rupimus, munimenta virtutum laxamus et ~am hominis armaturam ut ‥
cogitationes vagas et vanas, fluxas et fluidas in cor mittit
ut Walensium fides ~a
consolidetque fide fluidos Christoque renodet
[animam ] non carnali voluptate ~am, non torpore desidem
flŭĭdus, (12) a, um (fluo), fluide, qui coule : Lucr. 2, 452 ; Virg. G. 3, 484 ; fluidus cruor Virg. En. 3, 663, sang qui coule ; fluidus sanguine Ov. M. 14, 168, dégouttant de sang || lâche, flottant : Just. 41, 2, 4 || mou, énervé, languissant [en parl. du corps] : Liv. 34, 47, 5 ; [chair] flasque : Plin. 9, 95, cf. Ov. M. 15, 231 || [fig.] qui sʼécoule, qui nʼa pas une consistance solide, éphémère : Sen. Ep. 58, 24 ; 66, 23 ; etc. || fluidus calor Ov. M. 15, 362, chaleur dissolvante.
- 1. (poët.) vloeiend, vloeibaar [liquor]; druipend [sanguine van het bloed];
- 2. (Lucr.) neergolvend [frondes];
- 3. slap, slungelig [lacerti; caro; corpora]; onstandvastig [habitus];
- 4. (Ov.) verslappend, ontbindend [calor].
fluidus
adj.
- FLV-, flowing, fluid, moist: liquor, V: humano sanguine rictūs, O.—Soft, slack, lax, languid: lacerti, O.: corpora, L.: calor, decomposing, O.