fulgidus
Could not find fulgida in Logeion dictionaries.
fulgida feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of fulgidus
fulgĭdus, a, um, adj. [fulgeo],
- flashing, glittering, shining (ante- and post-class.): lumina, Lucr. 3, 363: acies ornatu fulgida Martis, Claud. in Ruf. 2, 351; Anthol. Lat. 5, 41, 15.—Comp.: fulgidier radio, Ven. Carm. 8, 5 fin.
fulgidus, a, um (fulgeo), blitzend, schimmernd, Lucr. 3, 363. Q. Cic. poët. in Anthol. Lat. 642, 15 (66, 15). Claud. in Ruf. 2, 351. Lampr. Alex. Sev. 13, 5: Compar., Augustin. serm. 384, 1: fulgidior radio, Ven. Fort. carm. 8, 7, 352 Migne (= carm. append. I. p. 380. v. 352 Leo).
munera laeta capis festivis fulgida taedis(
fulgidus ille / luce locus nimia miri quoque plenus odoris
summamque inter apostolicos doctores coelo ~os felicitatem
clarus, luminosus, ~us, stelleus, coruscus
tollunt ad celos lumina, / quem cepit nubes fulgida
ad docendum qualis sit iste rubor ~us et splendidus adducit similitudinem, dicens ‥
licet argentum vivum possit figi et esse tinctura exuberantissime refeccionis et ~i splendoris, tamen non eat medicina nostra
presbiter ‥ amictus induviis splendide ~issimis
Londoniensis apex tamen, o mihi fulgide Fulco, / fulgorem nequeo jure tacere tuum
fulgĭdus, (16) a, um (fulgeo), lumineux, brillant : Lucr. 3, 363 || -dior Aug. Serm. 384, 1.