funero
funero, to bury
Could not find funerando in Logeion dictionaries.
funerando present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of funero
fūnĕro, āvi, ātum (dep. form funeratus est, Capitol. Pert. 14), 1, v. a. [funus],
- to bury with funeral rites, to inter (perh. not ante-Aug.; syn.: sepelio, humo, effero): qui funerari se jussit sestertiis undecim milibus, Plin. 33, 10, 47, § 135; Suet. Claud. 45; id. Tib. 51; id. Calig. 15; id. Ner. 50; id. Oth. 11; id. Dom. 17; Dig. 11, 7, 14; Sen. ad Helv. 2, 5; 12, 5; Val. Max. 1, 6, 6; 4, 4, 2; 4, 6, 3 al.: (apes) defunctas progerunt funerantiumque more comitantur exsequias, Plin. 11, 18, 20, § 63: qui funerari sepelirive aliquem prohibuerit, Paul. Sent. 5, 26, 3.—
- II Transf. (consequens pro antecedente), fūnĕrātus, a, um, killed, destroyed: prope funeratus Arboris ictu, Hor. C. 3, 8, 7: funerata est pars illa corporis, qua quondam Achilles eram, Petr. 129, 1.
fūnero, āvī, ātum, āre (funus), I) jmds. Bestattung veranstalten, jmd. bestatten, filium mortuum, Sen.: mortuos, ICt.: cadaver alcis in suburbano Latinā viā, Suet.: funerari sollemni principum pompā, Suet.: funerari collato aere, Sen.: funerari impensā ducentorum milium, Suet.: funerari se iussit HSxi, Plin.: funeratā eā et in rogum impositā, Val. Max.: cum (apes) defunctas progerunt funerantiumque more comitantur exsequias, Plin. Vgl. Mahne misc. Lat. 1. p. 64 sq. – Depon. Nbf. fūneror, ātus sum, ārī, Capit. Port. 14. § 9. – II) zur Leiche machen, töten, Hor. carm. 3, 8, 7. Petron. 129, 1.
See: funerare
fūnĕrō, (13) āvī, ātum, āre (funus), tr., faire les funérailles de : Sen. Rhet. Contr. 8, 4 ; Sen. Helv. 2, 5 ; 12, 5 ; Plin. 33, 135 ; Suet. Tib. 51, etc. || fūnĕrātus, a, um, anéanti, mort : Hor. O. 3, 8, 7.
- 1. (postklass.) begraven;
- 2. (poët.) doden.
funero —, ātus, āre
- funus, to bury: prope funeratus Arboris ictu, killed, H.