gelo
gelo, to freeze, congeal
Could not find gelaverit in Logeion dictionaries.
gelaverit perfect active subjunctive 3rd singular, future perfect active indicative 3rd singular of gelo
gĕlo, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [gelu].
- Act., to cause to freeze, to congeal.—Pass., to be frozen, to freeze.
- A In gen.: si gelent frigora, quarto die premendam (olivam), Plin. 15, 6, 6, § 21: fluvius, qui ferrum gelat, Mart. 1, 50, 12.—Pass.: quae (alvearia fictilia) et accenduntur aestatis vaporibus et gelantur hiemis frigoribus (shortly before: nec hieme rigent, nec candent aestate), Col. 9, 6, 2.—Esp. freq. in the part. perf.: amnes gelati lacusque, Plin. 8, 28, 42, § 103: lac, Col. poët. 10, 397: caseus, id. 7, 8, 7: manus Aquilone, Mart. 5, 9, 3.—
- B In partic., to freeze, chill, stiffen with fright, horror, etc.; in pass., to be frozen, chilled; to be numbed or stiff (cf.: gelu and gelidus): gelat ora pavor, Stat. Th. 4, 497: timent pavidoque gelantur Pectore, Juv. 6, 95: sic fata gelatis Vultibus, Stat. Th. 4, 404: gelato corde attonitus, Luc. 7, 339: gelati orbes (i. e. oculi emortui), id. 6, 541.—
- II Neutr., to freeze: pruinae perniciosior natura, quoniam lapsa persidet gelatque, Plin. 17, 24, 37, § 222: venae, Stat. Th. 4, 727: vultus Perseos, i.e. to be petrified, Luc. 9, 681.—Impers.: non ante demetuntur quam gelaverit, Plin. 14, 3, 4, § 39; Vulg. Sir. 43, 21.
gelo, āvī, ātum, āre (gelu), I) tr. gefrieren machen, A) eig.: alqd, Plin.: dah. gelārī, gefrieren, Col.: gelātus, a, um, gefroren, amnis, Plin. – poet., gelat ora pavor, Stat.: gelantur pavido pectore, erstarren vor Angst, Iuven.: gelātus, a, um, eiskalt vor Schrecken, Furcht usw., Lucan. – B) übtr., verdichten, cum gelaverit se adeps, sich verdickt hat, geronnen ist, Scrib. Larg. 271. – II) intr. gefrieren, marinae aquae tardius gelant, Plin.: vultus gelassent, Lucan.
See: gelare
1 gĕlō, (14) āvī, ātum, āre (gelu), ¶ 1 tr., geler, congeler : amnes gelati Plin. 8, 42, fleuves gelés || [fig.] gelat ora pavor Stat. Th. 4, 404, lʼeffroi glace ses traits ¶ 2 intr., se geler : Plin. 17, 222.
gelo , as, are. act. n.
凍冰。下霜。惶冷。 Gelat ora pavor 惶而臉冷。Gelantur frigoribus 冷而凍。 Gelat 下霜。
Suggest a Translation
See an image
凍冰。下霜。惶冷。 Gelat ora pavor 惶而臉冷。Gelantur frigoribus 冷而凍。 Gelat 下霜。
Suggest a Translation
See an image
gelō —, —, āre
- gelu, to freeze, congeal.— Fig.: pavido gelantur Pectore, stiffened, Iu.