genitura
gĕnĭtūra, ae, f. [root GEN, gigno], a begetting, bearing, birth, generation (post-Aug.).
- I Lit.: in alitum quadrupedumque genitura esse quosdam ad conceptum impetus et terrae, Plin. 18, 24, 56, § 202; cf.: origo atque genitura conchae, id. 9, 35, 54, § 107.—
- II Transf.
- A Seed of generation: profluvia geniturae (virorum), Plin. 22, 22, 40, § 83.—
- B That which is generated or created, a creature (eccl. Lat.): spirantes (i. e. serpentes), Arn. 1, 8: incredula, Tert. adv. Marc. 4, 23.—
- C In astrology, one's natal star or constellation, nativity: reticere ipse genituram suam perseverabat, Suet. Aug. 94; id. Calig. 57; id. Ner. 6; id. Vit. 3; Eutr. 7, 20; Amm.29, 1 al.
genitūra, ae, f. (geno = gigno), I) die Zeugung, Gebärung, alitum quadrupedumque, Plin.: conchae, Plin. – II) meton.: a) der erzeugende Samen, Plin. 22, 83. – b) das erzeugte Geschöpf, Eccl. – od. das erzeugte Geschlecht, Eccl. – c) die Geburtsstunde, Nativität, gnarus geniturae eius, Spart.: reticere genituram suam, Suet.: Plur., geniturae hominum, Apul.: fatorum per genituras interpres, Nativitätsteller, Amm. 29, 1, 5.
sancta parens ‥ post beatam tantae sobolis ~am jam non acquievit carni et sanguini
si superhabundet aliquis eorum in ~a, querant parentes ejus were vel vindicte superplus(
servi alii casu, alii ~a(
num festinatus ortus ejus prejudicare poterit juri alterius qui nihil ad ejus contulit ~am?
mathematici in explorandis hominum ~is ad atomum usque pervenire contendunt
ex verbis ‥ illius [sc. Julii Firmici ], ubi de genituris [vv. ll. genitiis, geneciis, ] tractat, habemus quod duo circa nativitatem debent inquiriperh. for genetliis
Spiritus Sanctus non hominem illum genuit sed ~am ejus, imo totam humanitatis seriem, procuravit
‘o qualis ~a mea in vobis!’ illi ‥ paterna exprobratione verecundati ‥
patebat in scriptura / miranda genitura / Dei et hominis
ex venere ibidem expleta nunquam ~a provenit
fissuram quam ‥ per medium ‥ labrum genitor olim susceperat ‥ eodem in loco ~a pretendit
mater, virgo pura / tu et tua genitura
hii modo namque sua mundum replent genitura
quidam erat sterilis rex in genitura, / ‥ / ‘rex caput corporum quare sum ego / sterilis, inutilis, sine prole dego’
gĕnĭtūra, (13) æ, f. (geno), ¶ 1 génération : Plin. 9, 107 ; 18, 202 ¶ 2 semence : Plin. 22, 83 ¶ 3 être créé, créature, animal : Arn. 1, 8 ¶ 4 nativité, horoscope : Suet. Aug. 94, v. genesis.
- 1. voortplanting; geboorte; het ontstaan;
- 2. tijdstip v.d. geboorte; stand v.d. sterren bij de geboorte.
Quia decus virtutis Genituræ maculam abstergit in filiis,
etc.