geometricus

gĕōmē̆trĭcus, a, um, adj., = γεωμετρικός,

• of or belonging to geometry, geometrical: geometricum quiddam explicare, Cic. Div. 2, 59, 122: quaedam de dimensione, id. Tusc. 1, 24, 57: formae, id. Rep. 1, 17: rationes, id. Ac. 2 (Luc.), 36, 117.—
• II Subst.
• • A gĕōmē̆trĭcus, i. m., a geometer, geometrician: reprehensi a geometricis sunt historici, Quint. 1, 10, 40 Spald. N. cr.—
  • B gĕōmē̆trĭce, ēs, f., geometry, Plin. 35, 10, 36, § 76; Vitr. 10, 11, 2.—
  • C gĕōmē̆trĭ-ca, ōrum, n., geometry: geometrica discere, Cic. Fin. 1, 6, 20: aliquem interrogare quaedam geometrica de dimensione quadrati, id. Tusc. 1, 24, 57.

geōmetricus, a, um (γεωμετρικός), zur Feldmeßkunst gehörig, geometrisch, funiculus, Meßschnur, Rufin.: formae (Figuren), Cic. u. Apul.: rationes (Beweise), Ggstz. argumenta philosophorum, Cic.: ratio, Geometrie, Amm. u. Macr.: scientia, Plin. – subst., a) geōmetrica, ae, f., die Geometrie, Apul. flor. 18. p. 31, 2 Kr. Chalcid. Tim. 150. 355. – b) geōmetricī, ōrum, m., die Geometer, Isid. orig. 3, 21, 1. – c) geōmetrica, ōrum, n., geometrische Lehren, -Bestimmungen, Geometrie, alqm interrogare quaedam geometrica de dimensione quadrati, Cic. Tusc. 1, 57: geometrica didicisse, ibid.: ab alqo geometrica discere velle, Cic. de fin. 1, 20.

geometricus [CL < γεωμετρικός] 1 concerned w. geometry, geometric. b (as sb. f.) geometry. a690 non solum artes grammaticas atque ~as Aldh. Ep. 5; ~us, ut pes GlC G 40; in ~is ‥ speculationibus Neckam NR II 153 p. 234; ipsarum [sc. columnellarum] ‥ / ‥ ordo venustus et geometricus H. Avr. Hugh 895; quantum ‥ ad formam a qua fit impositio ipsius nominis, triangulus est qualitas et non est de ~a facultate J. Blund An. 21; si geometricam nosti scienciam / unius explica puncti potenciam Walt. Wimb. Carm. 385; descendit ‥ demonstracio ~a in astronomiam Kilwardby OS 92.  b ~a, terrae mensuratio GlC G 1; nunc ‥ oportet ut quod per numeros proposuimus ex ~a idem verum esse demonstremus Rob. Angl. (I) Alg. 76; hoc ‥ potest ostendi per virtutem ~e cum tamen hec est vilior inter omnes partes mathematice Bacon Tert. 107. 2 concerned w. surveying or strict measurement. s1224 artifices regis castellum fecerunt ligneum, altum et ~a [M. Par. Maj. III 86: architectoria] arte fabricatum, in quo balistarios collocaverunt qui omnem castelli possent circumstanciam perscrutari Wend. II 280.

gĕōmĕtrĭcus, a, um, (γεωμετρικός), géométrique, dʼarpentage : Cic. Div. 2, 122 || -ca, n. pl., la géométrie : Cic. Fin. 1, 20 || -cus, ī, m. , géomètre : Quint. 1, 10, 40.

geometricus , a, um. adj.
丈量者。

Suggest a Translation
See an image

geōmetricus adj.

• , γεωμετρικός, of geometry, geometrical.—Plur. n. as subst, geometry.