glacio
glacio, to turn into ice, freeze
Could not find glaciatae in Logeion dictionaries.
glaciatae perfect passive participle feminine genitive singular, perfect passive participle feminine dative singular, perfect passive participle feminine nominative plural, perfect passive participle feminine vocative plural of glacio
glăcĭo, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [glacies] (not ante-Aug.).
- Act., to make or turn into ice; in pass., to freeze, congeal.
- A Lit.: positas ut glaciet nives Puro numine Juppiter, Hor. C. 3, 10, 7: humor glaciatur arescitve in gemmas, Plin. 8, 38, 57, § 137; cf. id. 2, 39, 39, § 105: ruptis vasis (vini) stetere glaciatae moles, id. 14, 21, 27, § 132; 24, 13, 72, § 116.—
- 2 Transf., to render hard or solid: nec dubium quin fici ramulis glaciatus caseus jucundissime sapiat, Col. 7, 8, 2.—
- B Trop.: stupet anxius alto Corda metu glaciante pater, Stat. Th. 10, 622.—
- II Neutr., to become hard, to harden: (unguentum) fit hieme, quoniam aestate non glaciat, nisi acceptā cerā, Plin. 29, 3, 13, § 56.
glacio, āvī, ātum, āre, I) tr. zu Eis machen, A) eig.: nives, Hor.: glaciatae moles (vini), Plin.: glaciatus aër, Lact. – im Bilde, metus corda glaciat, Stat. Theb. 10, 621. – B) übtr., gerinnen machen od. lassen, caseum, Col.: lyncum umor glaciatur, erhärtet wie Eis, Plin. – II) intr. gerinnen, Plin. 29, 56.
See: glaciare
glăcĭō, (16) āvī, ātum, āre (glacies), ¶ 1 tr., a) changer en glace, geler : Hor. O. 3, 10, 7 || [fig.] glacer dʼeffroi : corda metu glaciante Stat. Th. 10, 622, lʼeffroi glaçant les cœurs ; b) durcir, solidifier : glaciatus caseus Col. Rust. 7, 8, 2, fromage caillé ¶ 2 intr., se congeler, se figer : Plin. 29, 56.
- 1. tot ijs maken, in ijs (doen) veranderen [nives]; ➤ (metaf.) metus corda glaciat;
- 2. (doen) stollen, stremmen.
glaciō —, ātus, āre
- glacies, to turn into ice, freeze: ut glaciet nives Iuppiter, H.