gregarius
gregarius, of the herd, of the common sort, common
Could not find gregarium in Logeion dictionaries.
gregarium neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of gregarius
grĕgārĭus, a, um, adj. [grex], of or belonging to a flock or herd.
- I Lit.: gregariorum pastorum disciplinam repudiasse, Col. 6 praef. § 1.—
- II Transf., in gen., of the common sort, common (most freq. in milit. lang.): milites, common soldiers, privates, in opp. to the officers: id etiam gregarii milites faciunt inviti, ut, etc., Cic. Planc. 30, 72; Sall. C. 38, 6; Curt. 7, 2; and in sing.: miles, Liv. 42, 34, 5; Tac. H. 5, 1: eques, id. ib. 3, 51: gregariam militiam sortitus, Just. 22, 1.—Rarely beyond the milit. sphere: poëta, Sid. Ep. 9, 15.
gregārius, a, um (grex), I) zur Herde gehörig, pastor, Col. 6. praef. § 1: canis, der Hirtenhund, Porphyr. Hor. sat. 1, 7, 2: dass. subst., gregārius, iī, m., der Hirt, Apul. met. 7, 15. – II) übtr., gemein, a) von Soldaten, milites, Gemeine (im Ggstz. zu den Offizieren), Cic., Sall. u.a.: u. subst. gregārius, iī, m., der gemeine Soldat, Tac. hist. 2, 75: eques, Tac. hist. 3, 51: militia, Gamaschendienst, Iustin. 22, 1, 8. – b) übh. gemein = schlecht, poëta, Sidon. epist. 9, 15, 1. v. 15.
~ius, congregabilis, ‥
sunt ‥ ~ie virtutes; simul advolant et evolant, ut columbe
~ius,dogge, sheperdis hounde
~ius, A.a flockere , et est canis pastoris
~iorum,unaeðilsa
~ius, i. plebeius et vili genere natus
ere alieno in funebrio cultu indiguit; ope ~ii pro sanapila et vispillionibus conducendis eguit
hoc vinum etiam Petrum gregarium / fecit philosophum philozophancium
milites ‥ medie nobilitatis atque ~ios aptissimis edictis coercuit
portas ‥ munivit ne ~ii milites ‥ introirent
~ios equites collegit
~ie ‥ militie, sed et predonum, ‥ robustissima manu ‥ conspirata
o milites ~ii consimilis plagiario turpis contractus
~ios, id est ignobiles milites
absit ut hos pagenses et ~ios ‥ adeo metuamus ut pro illis callem divertamus
post hunc residet miles ~ius, quem constabularium dicimus
grĕgārĭus, (11) a, um (grex), ¶ 1 relatif aux troupeaux : gregarii pastores Col. Rust. 6, pr. 1, bergers de troupeaux ¶ 2 [fig.] du commun, de la foule : miles gregarius Sall. J. 45, 2, le simple soldat ; gregarii milites Cic. Planc. 72, les simples soldats || poeta Sid. Ep. 9, 15, poète vulgaire.
- 1. tot een kudde behorend;
- 2. gewoon [milites]; II. subst. ī m
- 1. herder;
- 2. gewoon soldaat.
Bubulcos, opiliones, aliosque Gregarios terror continuus
invadebat.gregārius
adj.
- grex, of the herd, of the common sort, common: milites, privates: miles, L.: eques, Ta.