hilaro

hĭlăro, āvi, ātum, 1, v. a. [hilaris],

• to make cheerful, to cheer, gladden, exhilarate (rare but class.): omnes jucundum motum, quo sensus hilaretur, Graece ἡδονήν, Latine voluptatem vocant, Cic. Fin. 2, 3, 8: Periclis suavitate maxime hilaratae sunt Athenae, id. Brut. 11, 44; Ov. P. 4, 4, 37: picas mirum in modum hilarari, si interim audierint id verbum, rejoice, Plin. 10, 42, 59, § 118: ut cum caelo hilarata videatur (terra), Cic. N. D. 2, 40, 102: hilaratus vultus, Plin. 36, 5, 4, § 13: Festaque pallentes hilarent altaria lucos, Stat. S. 3, 3, 24; Ap. Met. 5, 14, 14.

hilaro, āvī, ātum, āre (hilaris), fröhlich-, aufgeräumt machen, aufheitern, erheitern, a) lebende Wesen, deren Gemüt usw., hos (patres) ubi facundo tua vox hilaraverat ore, Ov.: huius suavitate maxime hilaratae Athenae sunt, Cic.: quaerentesque picas mirum in modum hilarari, si interim audierint id verbum, Plin.: hilarate aere (al. herae) citatis erroribus animum, Catull.: omnes enim iucundum motum, quo sensus hilaretur, Graece ἡδονήν, Latine voluptatem vocant, Cic.: cuius vultum intrantes tristem, abeuntes hilaratum putant, Plin. – b) Lebl.: multo convivia Baccho, Verg.: quarum (reversionum) intervallo (sol) tum quasi tristitiā quādam contrahit terram, tum laetificat, ut cum caelo hilarata (ein heiteres Ansehen zu bekommen) videatur, Cic.: quae (mansiones) hiemi parantur, ita sunt constitutae, ut possit eas hiberni solis totus propemodum cursus hilarare, Pallad.

See: hilarare

hĭlărō, (14) āvī, ātum, āre (hilarus), tr., rendre gai, joyeux, de belle humeur, réjouir : Cic. Fin. 2, 8 ; Br. 44 || [fig.] Cic. Nat. 2, 102.

hilaro , as, are.
使喜。悅人心。舒蜴。忻忭。

Suggest a Translation
See an image

hilarō āvī, ātus, āre

• hilarus, to make cheerful, cheer, gladden, exhilarate: Periclis suavitate hilaratae Athenae: animum, Ct.: Hos ubi tua vox hilaraverit, O.