illaboratus
Could not find illaboratae in Logeion dictionaries.
illaboratae feminine nominative plural, feminine vocative plural, feminine dative singular, feminine genitive singular of illaboratus
illaboratae perfect passive participle feminine nominative plural, perfect passive participle feminine vocative plural, perfect passive participle feminine dative singular, perfect passive participle feminine genitive singular of illaboro
illăbōrātus (inl-), a, um, adj. [in-laboratus],
- not labored, unwrought, uncultivated, acquired without labor, spontaneous (post-Aug.): terra, Sen. Ep. 90 fin.: fructus, Quint. 12, 10, 79: oratio (with simplex), id. 4, 1, 60: virtus (with obvia), id. 12, 2, 2: haec omnia fluunt illaborata, id. 10, 1, 111.
illabōrātus, a, um (in u. laboro), I) unbearbeitet, terra, Sen. ep. 90, 40. – II) ohne Mühe u. Arbeit bereitet, -erworben, mühelos, oratio, Quint. 4, 1, 60: fructus (Plur.), Quint. 12, 10, 79: haec omnia fluunt illaborata, hat einen ungezwungenen Fluß, Quint. 10, 1, 111: ut virtutem obviam et illaboratam habeamus, ungesucht u. ohne Mühe haben, Quint. 12, 2, 2.
cavere nitatur ne facilis intelligentia fidentem, fidentia securum, securitas negligentem, negligentia imperitum reddat; sed ~ato judicio non contentus, superate difficultatis non solum effectum sed et effectivum debite circumspiciat
illăbōrātus (15) (inl-), a, um, qui nʼest pas travaillé : Sen. Ep. 90, 40 ; Quint. 12, 10, 79.
- 1. onbewerkt [terra];
- 2. zonder moeite voortgebracht [fructūs].