immigro
immigro, to remove, migrate, change abode
Could not find immigranti in Logeion dictionaries.
immigranti present active participle neuter dative singular, present active participle feminine dative singular, present active participle neuter ablative singular, present active participle masculine ablative singular, present active participle feminine ablative singular, present active participle masculine dative singular of immigro
immī̆gro (inm-), āvi, ātum, 1, v. n. [in-migro], to remove or go into (rare but class.).
- I Lit.: et in domum et in paternos hortos immigrabit, Cic. Phil. 13, 17, 34: in tam insolitum domicilium, id. Tusc. 1, 24, 58: ubi illo (i. e. in aedes) immigrat, Plaut. Most. 1, 2, 23 (106).—
- II Trop.: pleraque (verba) translata: sic tamen, ut ea non irruisse in alienum locum, sed immigrasse in suum diceres, Cic. Brut. 79, 274: nulla res publica fuit, in quam tam serae avaritia luxuriaque immigraverint, Liv. prooem. § 11: posteaque immigravi in ingenium meum, i. e. gave myself up to it (the fig. being taken from a house; v. the passage in connection). Plaut. Most. 1, 2, 55 (138).
im-migro, āvī, ātum, āre (in u. migro), hineinziehen, einziehen, I) eig.: ubi illo immigrat, Plaut.: in domum et in paternos hortos, Cic. – II) übtr.: in ingenium suum, sein eigener Herr werden, Plaut.: ut ea (translata) verba non irruisse in alienum locum, sed immigrasse in suum diceres, keine (Metapher) habe sich am ungehörigen Orte eingedrängt, sondern jede habe die ihr gebührende Stelle eingenommen, Cic.
See: immigrare
immĭgrō, (13) āvī, ātum, āre (in, migro), intr., passer dans, pénétrer [avec in acc.] : Cic. Phil. 13, 34 ; Tusc. 1, 58 || [fig.] sʼintroduire dans : Cic. Br. 274 ; Liv. pr. 11.
immigrō (in-m-) āvī, ātus, āre,
- to remove, migrate, change abode: in domum.—Fig., of words: immigrasse in suum (locum) diceres, i. e. have found their appropriate use.