imminutus
imminutus, weak
Could not find imminuto in Logeion dictionaries.
imminuto masculine dative singular, masculine ablative singular, neuter ablative singular, neuter dative singular of imminutus
imminuto perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle masculine dative singular of imminuo
immĭnūtus (inm-), a, um, Part. and P. a., from imminuo.
immĭnūtus (inm-), a, um, adj. [in-minutus],
- undiminished, unimpaired, unviolated (post-class.): jus suum habere imminutum, Dig. 24, 2, 6; 38, 2, 44.
1. imminūtus, a, um (in u. minutus), unvermindert, ungeschmälert, unverletzt, ICt.
2. imminūtus, a, um, PAdi. (v. imminuo), vermindert, cum modus intercalandi interdum cumulatior, interdum fieret imminutior, Solin. 1. § 44.
omnes dignitates et libertates que ad regis coronam pertinent ab omni servicio et inquietudine inperpetuum inminutas et quietas cum omnibus eisdem pertinentibus possideret
ita vasculum permansit ~um ut mulieris Sareptene [cf. ]III Reg. xvii 12–14
1 immĭnūtus, a, um, part. de imminuo || adjt , -tior, plus faible : Sol. 1, 44.
2 immĭnūtus, a, um, non diminué, intact, entier : Dig. 24, 2, 6.
imminūtus (inm-)
adj.
- P. of imminuo, weak: mens, narrow, Ta.