impervius
impervius, not to be traversed, impassable
Could not find impervium in Logeion dictionaries.
impervium neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of impervius
impervĭus (inp-), a, um, adj. [2. inpervius],
- that cannot be passed through, impassable, impervious (poet. and in post-Aug. prose; cf.: inaccessus, invius): amnis, Ov. M. 9, 106: iter, Quint. 12, 11, 11; cf. itinera (with interrupta), Tac. A. 3, 31: tellus, inaccessible, Val. Fl. 2, 643.— Transf.: lapis ignibus, Tac. A. 15, 43.
im-pervius, a, um (in u. pervius), undurchschreitbar, unpassierbar, amnis, Ov.: iter, Tac.: lapis ignibus impervius, feuerfester, Tac.
est fons in Ungaria, cujus rivuli ‥ solidissimum in lapidem visuique penitus ~ium condensantur
impervĭus, (15) a, um (in, pervius), impraticable, inaccessible : Ov. M. 9, 106 ; Quint. 12, 11, 11 ; Tac. Ann. 3, 31.
impervius (in-p-)
adj.,
- not to be traversed, impassable: amnis, O.: lapis ignibus, fire-proof, Ta.