impransus
impransus, that has not breakfasted, fasting
Could not find impransum in Logeion dictionaries.
impransum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of impransus
impransus (inpr-), a, um, adj. [2. inpransus],
- that has not breakfasted, fasting: quia illo die impransus fui, Plaut. Am. 1, 1, 98 (250): verum hic impransi mecum disquirite, Hor. S. 2, 2, 7; Plaut. Am. 3, 2, 71 (952); id. Rud. 1, 2, 56 (144); Hor. S. 2, 3, 257; id. Ep. 1, 15, 29 al.
im-prānsus, a, um (in u. pransus), der nicht gefrühstückt hat, ohne Frühstück, noch nüchtern, Plaut. Amph. 254 u.a. Hor. sat. 2, 2, 7; 2, 3, 257; ep. 1, 15, 29.
qui dum summo mane ~us pro foribus thalami ‥ imperatoris assisteret
cariabit stipulam in bertonam domini inpransus
moxque ut glaucoma ab ejus oculis cecidit ‥ inpransus, ut cupiebat, ad sancti ‥ accessit reliquias
ibat et inpransus, ceu voverat antea, venit / ad sanctum grates referens
qui ‥ mox ut domum vespertinus rediit et talia audivit, ~us adhuc eo die, exsurrexit
ne vel hi nimium jejunent vel alii ~i exeant
videresque honorabiles ‥ ~os et esurientes ‥ noctes insompnes transigere
inpransus balatro tua preconia / canit
usque ad solis occasum ~us(v.
imprānsus, (13) a, um, qui nʼa pas mangé, à jeun : Pl. Amph. 254 ; Hor. S. 2, 2, 7 ; Ep. 1, 15, 29.
imprānsus (in-pr-)
adj.,
- that has not breakfasted, fasting: impransi mecum disquirite, H.: magister, H.