imprecor
imprecor, to call down upon, imprecate
Frieze-Dennison Vergil
imprecor , ātus sum, 1, dep. a.: to call down good or, more usually, evil by prayer; to invoke evil upon, imprecate, invoke, 4.629.
Could not find imprecantis in Logeion dictionaries.
imprecantis present active participle feminine accusative plural, present active participle masculine accusative plural, present active participle feminine genitive singular, present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of imprecor
imprĕcor (inpr-), ātus, 1, v. dep. a. [in-precor].
- I To invoke on a person, to call down upon, to imprecate (perh. not ante-Aug.).
- α Of good wishes (rare): solito sermone salutem ei fuerat imprecatus, had wished health to her (on sneezing), Ap. Met. 9, 25, 5; cui multos imprecamur annos, Hier. Ep. 97 fin.: alicui bene, Petr. 78, 2.—
- β Of evil: litora litoribus contraria, fluctibus undas lmprecor, Verg. A. 4, 629: diras Pompeio, Plin. 8, 7, 7, § 21: hoc tibi pro meritis et talibus imprecor ausis, ut, etc., Mart. 7, 24, 7; Sen. Contr. 1, 3, 1; 3, 16, 5; Suet. Aug. 65; id. Cal. 23; Tac. A. 6, 24; id. H. 1, 84; Sen. Ep. 110, 2; id. Ben. 6, 27, 1 al.—
- II To pray to, call upon, invoke (post-class.): incrementa solis augusti, Ap. Met. 2, 28, 20; Deus pater est imprecandus, ut, etc., Hier. adv. Helv. 2.
im-precor, ātus sum, ārī (in u. precor), I) anwünschen, a) Gutes, alci bene, Petron.: alci salutem (beim Niesen), Ap ul.: alci multos annos, Hieron. – b) Böses, litora litoribus contraria, Verg.: alci infelicia maria (unglückliche Seefahrt), Sen.: alci sollicitudinem et metum et maius aliquod malum, Sen.: alci diras poenas, Plin.: alci diras, Tac.: alci mortem, Suet.: populo tales filias talesque coniuges, Suet.: hoc tibi pro meritis et talibus imprecor ausis, ut facias illud, quod, puto, lingua, facis. Mart. 7, 24, 8. – II) zu etwas beten, jmd. anrufen, incrementa solis, Apul. met. 2, 28: deum patrem, Hieron. de perp. virgin. 2.
See: imprecari
imprĕcor, (12) ātus sum, ārī (in, precor), tr., ¶ 1 souhaiter, aliquid alicui, qqch. à qqn ; a) [en b. part.] : Apul. M. 9, 25 ; b) [en mauv. part.] : Virg. En. 4, 629 ; Sen. Rhet. Contr. 1, 3, 1 ; Tac. Ann. 6, 24 ; Suet. Aug. 65, etc. ¶ 2 invoquer, prier : Apul. M. 2, 28 ; Hier. Virg. 2.
- 1. (iets goeds of slechts) wensen [homini diras vervloeken; alci mortem];
- 2. aanroepen [deos].
imprecor , aris, ari. d.
詛呪。祝禱。Naufragia ei imprecor 呪其破舟。Salutem ei imprecor 祝其安。問候彼。
Suggest a Translation
See an image
詛呪。祝禱。Naufragia ei imprecor 呪其破舟。Salutem ei imprecor 祝其安。問候彼。
Suggest a Translation
See an image
imprecor (in-pr-) ātus, ārī,
- to call down upon, imprecate: alcui diras, Ta.: Litora litoribus contraria, i. e. pronounce the curse of enmity upon, V.