inaedifico
inaedifico, to build as a superstructure, erect as an addition, erect, construct
Could not find inaedificata in Logeion dictionaries.
inaedificata perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of inaedifico
ĭn-aedĭfĭco, āvi, ātum, 1, v. a., to build in, on, or at a place; to build up, erect.
- I Lit. (class.): neiquis in ieis loceis ... quid inaedificatum inmolitumve habeto, Lex. Jul. Munic. 71: inaedificata in muris moenia, Caes. B. C. 2, 16: de domo tua, in qua ita est inaedificatum sacellum, ut, etc., Cic. Har. Resp. 14, 31; Hirt. B. G. 8, 9, 3: conjectis celeriter stramentis (tecta) inaedificare, id. ib. 8, 5, 2: quae in loca publica inaedificata habebant, Liv. 39, 44, 4: tribus primis et quinto aquilarum generi inaedificatur nido lapis aëtites, is built into, made a part of, Plin. 10, 3, 4, § 12: supra pilas, Dig. 41, 1, 30 fin. (al. aedificare).— Poet.: nisi inaedificata superne multa forent multis nubila, piled upon, Lucr. 6, 264. —
- B Transf.
- 1 To build up, wall up: portas obstruit, vicos plateasque inaedificat, Caes. B. C. 1, 27, 3: nec clausae modo portae, sed etiam inaedificatae erant, Liv. 44, 45, 6; cf.: a Serrano sanctissima sacella suffossa, inaedificata, oppressa ... foedata esse nescimus? Cic. Har. Resp. 15, 31.—
- 2 To build upon, to cover with buildings: aliquem locum, Dig. 13, 7, 43 init.—
- II Trop., to burden: quantum imponere et, ut ita dicam, inaedificare voluisset, Sen. Cons. ad Marc. 2, 3.
in-aedifico, āvī, ātum, āre, I) an-, in-, bei-, auf etw. bauen, erbauen, aufbauen, parietes clivulo, Colum.: sacellum in domo, Cic.: alqd in locum, Liv.: supra pilas, ICt. – quae (tecta) celeriter erant inaedificata, dort aufgebaut, Hirt. b. G. – übtr., lapidem nido, einfügen, Plin., poet., nubila nubilis inaedificata, aufgetürmt, Lucr. – bildl., adulescens, quantumcumque imponere illi avunculus, et, ut ita dicam, inaedificare (ihm auftürmen) voluisset, laturus, Sen. ad Marc. 2, 3. – II) bebauen, verbauen, zubauen, locum, Scaev. dig. 13, 7, 43 in. – sacella, Cic.: vicos plateasque, verbarrikadieren, Caes.: u. so portas, Liv.
See: inaedificare
inædĭfĭcō, (13) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 bâtir sur [in et abl.] : Cæs. C. 2, 16, 2 ; Cic. Har. 31 || [in acc.] Liv. 39, 44, 4 || [fig.] entasser sur [avec dat.] : Lucr. 6, 264 ; Sen. Marc. 2, 3 ¶ 2 a) couvrir de constructions un emplacement : Scæv. Dig. 13, 7, 43 ; b) obstruer par une bâtisse, boucher, murer : plateas Cæs. C. 1, 27, 3, obstruer par des murs les places, cf. Liv. 44, 45, 6.
- 1. aanbouwen, in-, op-, bijbouwen [parietes];
- 2. bebouwen [aream];
- 3. versperren, barricaderen [vicos].
in-aedificō āvī, ātus, āre,
- to build as a superstructure, erect as an addition, erect, construct: inaedificata in muris moenia, Cs.: in quā (domo) sacellum: quae in loca publica inaedificata habebant, L.—To build up, wall up, close by walls: vicos, Cs.: portae inaedificatae, barricaded, L.: sacella inaedificata.