inanio
Could not find inanisque in Logeion dictionaries.
inanisque present active indicative 2nd singular of inanio
inanisque feminine genitive singular, feminine nominative singular, masculine accusative plural, masculine genitive singular, feminine vocative singular, feminine accusative plural, masculine nominative singular, masculine vocative singular, neuter genitive singular of inanis
inanisque neuter genitive singular of inane
ĭnānĭo, īvi or ĭi, ītum, 4, v. a. [inanis],
- to make empty, to empty out, evacuate (poet. and in post-Aug. prose): hoc ubi inanitur spatium, etc., Lucr. 6, 1005; cf.: locus inanitus magis ac vacuatus, ib. 1025: herbacea arefacta per se inanit alvum, Plin. 20, 3, 8, § 14: vesicas (polium), id. 21, 20, 84, § 146: corpora (luna, opp. implet), id. 2, 98, 99, § 122.—Part. as subst.: ĭnānītum, i, n., vacancy, emptiness (opp. plenum), Tert. Res. Carn. 4.
in-ānio, īvī, ītum, īre (inanis), I) leer machen, ausleeren (Ggstz. implere), spatium, Lucr.: alvum, Plin.: vesicam, Plin. – Partiz. subst., inānītum, ī, n., das Leere (Ggstz. plenum), Tert. de res. carn. 4. – II) übtr., entkräften, fortia mortis, Commodian. apol. 312.
See: inanire
ĭnāniō, (15) īvī, ītum, īre (inanis), tr., rendre vide, vider : Lucr. 6, 1005 ; Plin. 20, 14.