inclemens
inclemens, unmerciful, rigorous, harsh, rough, severe
Could not find inclementius in Logeion dictionaries.
inclementius adverb comparative, neuter accusative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter nominative singular comparative of inclemens
in-clēmens, entis, adj.,
- unmerciful, rigorous, harsh, rough, severe (as an adj. perh. not ante-Aug. and very rare; not in Cicero): increpabant inclementem dictatorem, Liv. 8, 32, 13: signifer, Sil. 8, 440: verbo inclementiori appellari, Liv. 9, 34, 23: inclementissimus, Macr. Somn. Scip. 1, 10.— Adv.: inclēmenter, rigorously, harshly, roughly, severely: in aliquem dicere, Plaut. Am. 2, 2, 110 (742); id. Ps. 1, 1, 25 (27): loqui alicui, id. Poen. 5, 5, 44 (1323): increpantes, Liv. 32, 22, 1: nihil dictum, id. 22, 38, 8: censuit, Plin. 18, 6,7, § 35: si quis est, qui dictum in se inclementius existimabit esse, Ter. Eun. 4: inclementius invehi in aliquem, Liv. 3, 48, 4.
in-clēmēns, mentis, unglimpflich, schonungslos, unerbittlich streng, non senatus inclementior fuit, quam vos universi, Cic.: dictator, Liv.: inclementiori verbo appellare, Liv.: aulae Siculae inclementissimus incubator, Macr.
clemens componitur ~ens
quo purior et subtilior, tanto penetrabilior et ~ior aer
inclēmēns, (14) tis, dur, impitoyable, cruel : Liv. 8, 32, 13 ; Sil. 8, 440 || -tior Liv. 9, 34, 23 ; -issimus Macr. Scip. 1, 10.
in-clēmēns entis, adj.
- with comp, unmerciful, rigorous, harsh, rough, severe: dictator, L.: non senatus inclementior fuit.