incommodo
incommodo, to occasion inconvenience, be inconvenient, trouble, annoy
Could not find incommodet in Logeion dictionaries.
incommodet present active subjunctive 3rd singular of incommodo
incommŏdo, āvi, ātum, 1, v. n. and a. [incommodus].
- I Neutr., to occasion inconvenience or trouble to any one, to be inconvenient, troublesome, annoying (rare): alicui, Ter. And. 162: alicui nihil, Cic. Quint. 16, 51; id. Q. Fr. 1, 2, 3, § 10: ipsa scientia, etiam si incommodatura sit, gaudeant, id. Fin. 5, 19, 50; Ap. Apol. 8, p. 202, 10.— Pass. impers.: obnoxium eum dici, cui quid ab eo, cui esse obnoxius dicitur, incommodari et noceri potest, Gell. 7, 17, 3.—
- II Act., to render inconvenient or troublesome, to incommode (post-class.): si quid aliud fiat, quod navigationem incommodet, difficiliorem faciat, vel prorsus impediat, Dig. 43, 12, 1, § 15: si incommodatur ad usum manus, ib. 21, 1, 14, § 6: usum, ib. 43, 21, 1, § 1.
incommodo, āvī, ātum, āre (incommodus), I) intr. unbequem sein, beschwerlich od. lästig fallen, im Wege stehen, beeinträchtigen, Nachteil zufügen od. bringen, jmd. seine Ungnade fühlen lassen, a) v. Pers., absol., Ter. Andr. 162: m. Dat., inimicis, Cic. ad Q. fr. 1, 2, 3. § 10: nihil alteri, Cic. Quinct. 51: impers., Gell. 1, 25, 15 u. 6 (7), 17, 3. – b) v. Lebl., Cic. de fin. 5, 50. Apul. met. 8, 3. – II) tr. beschwerlich machen, erschweren, verhindern, navigationem, Ulp. dig. 43, 12, 1. § 15: usum, Ulp. dig. 43, 21, 1. § 1: si incommodatur ad usum manus, Ulp. dig. 21, 1, 14. § 6.
See: incommodare
incommŏdō, (15) āre (incommodus), ¶ 1 intr., être à charge : Ter. Andr. 162 ; Cic. Fin. 5, 50 || alicui Cic. Quinct. 51, à qqn ¶ 2 tr., gêner, incommoder : Ulp. Dig. 43, 12, 1, 15.
incommodō āvī, ātus, āre
- incommodus, to occasion inconvenience, be inconvenient, trouble, annoy: scientiā, etiam si incommodatura sit, gaudeant: mihi, T.: nihil alteri.