increpatorius
Could not find increpatorium in Logeion dictionaries.
increpatorium masculine genitive plural, neuter genitive plural, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of increpatorius
incrĕpātōrĭus, a, um, adj. [increpo],
- chiding, objurgatory (late Lat.), Sid. Ep. 9, 7.
increpātōrius, a, um (increpo), scheltend, Sidon. epist. 9, 7, 5.
verba ~ia subsecuta est alapa quam ille zelo castitatis faciei muliercule gannientis ‥ infregit
si tibi ~ia et solito duriora propono, facit hoc insolentia tua ‥ que ‥ correctionis ‥ beneficium non admisit
[papa ] indignatus est valde et misit literas ad regem Anglorum mordaces nimis et ~ias quod tales permisit ‥ fieri rapinas
scripsit idem papa regi Anglorum acriter et increpatorie
quedam mulierum de Stokkes venit palam in parliamento ‥ porrigens litteras duci Glovernie ‥; et tenor litterarum erat ~ius penes ducem
incrĕpātōrĭus, a, um (increpo), de reproche : Sid. Ep. 9, 7.