increpitus
Could not find increpitos in Logeion dictionaries.
increpitos masculine accusative plural of increpitus
increpitos perfect passive participle masculine accusative plural of increpo
incrĕpĭtus, a, um, Part., from increpo.
incrĕpĭtus, ūs, m. [increpo], i. q. increpatio,
- a chiding, rebuking (post-class.), Ap. Deo Socr. p. 52, 49: et increpitu daemonia expellens, Tert. adv. Marc. 4, 8.
increpitus, Abl. ū, m. (increpo), das Anfahren, Schelten, Apul. de deo Socr. 19. Tert. adv. Marc. 4, 8.
1 incrĕpĭtus, part. de increpo.
2 incrĕpĭtŭs, abl. ū, m. , reproche, interpellation : Tert. Marc. 4, 8.
Silva ex oriente terminat a circio
Increpito. Ibid. fol. 83 : Terminat a medio die ab ipso Aldoni et
genipereta Increpita. An montosus, ut vir doctus suspicatur ? An circius dicitur
Increpitusab increpando seu sibilando, quia dum flat sonum vel sibilum edit ;
geniperetavero
Increpita, quod in igne crepitet juniperus, dum accenditur ?