incurvo
incurvo, to bend, bow, curve
Frieze-Dennison Vergil
incurvō, āvī, ātus, 1, a.: to bend in; bend, 5.500.
Could not find incurvati in Logeion dictionaries.
incurvati perfect passive participle neuter genitive singular, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine genitive singular, perfect passive participle masculine nominative plural of incurvo
in-curvo, āvi, ātum, āre, v. a., to bend, bow, crook, curve (in Cic. only once in part. pass.; elsewhere poet. and post-Aug.).
- I Lit.: flexos arcus, Verg. A. 5, 500.—Pass.: robur et olea incurvantur, Plin. 16, 42, 81, § 222: lentos remos, Cat. 64, 183.—Of persons: incurvari, to be bowed down, bent, Sen. ad Polyb. 7, 2; Capitol. Ant. Pii, 13, 1. —In part. pass.: bacillum inflexum et incurvatum, crooked, Cic. Fin. 2, 11, 33.—
- B Pregn., in mal. part., = paedicare, Mart. 11, 43, 5.—
- II Trop., to bend, cast down, disturb: non est magnus animus, quem incurvat injuria, Sen. de Ira, 3, 5 fin.: aliquem querelā, to move to commiseration, Pers. 1, 91.
incurvo, āvī, ātum, āre (incurvus), einbiegen, krümmen, biegen, I) eig.: A) im allg.: bacillum, Cic.: remos, Catull.: arcum, Verg.: membra incurvata dolore, Ov.: medial, robur et olea incurvantur, krümmen sich, Plin. – u. v. Pers., quae tanta necessitas hominem ad sidus erectum incurvavit et defodit, hat sich bücken gemacht (vom Bergbau), Sen. nat. qu. 5, 15, 3: Passiv incurvari, gekrümmt-, gebückt gehen, Sen. ad Polyb. 7, 1 u. (Ggstz. rectus incedo) Capit. Anton. Pius 13, 1. – v. Örtl., tum sinus alter non longe ab Ilio litora incurvat, Mela: ora eius (Asiae) se ingenti ambitu incurvat, Mela. – B) prägn. = paedicare, Mart. 11, 44, 5. – II) übtr.: A) im allg., niederbeugen, niederschlagen, magnum animum non incurvat iniuria, Sen.: laudatur is, quem non incurvat (paupertas), Sen. – B) insbes., jmd. zum Mitleid bewegen, erschüttern, alqm querellā, Pers. 1, 91.
See: incurvare
incurvō, (13) āvī, ātum, āre (incurvus), tr., ¶ 1 courber, plier : Virg. En. 5, 500 ; [pass. réfl.] se plier : Plin. 16, 222 || courber qqn : Sen. Nat. 5, 15, 3 ; [pass. réfl.] Sen. Polyb. 7, 1, se courber, plier || incurvatus Cic. Fin. 2, 33, courbé [bâton] ¶ 2 [fig.] abattre : Sen. Ira 3, 5, 8 || émouvoir : Pers. 1, 91 || = pædicare Mart. 11, 43, 5.
- 1. (a) krommen, (door)buigen [arcum]; ➤ membra incurvata dolore; — pass. (Sen.) gebukt gaan; (b) se ~ en pass. een boog vormen;
- 2. (metaf.) doen buigen; ➤ magnum animum non incurvat iniuria.
incurvō āvī, ātus, āre
- incurvus, to bend, bow, curve: flexos arcūs, V.: remos, Ct.