incurvo
incurvo, to bend, bow, curve
Frieze-Dennison Vergil
incurvō, āvī, ātus, 1, a.: to bend in; bend, 5.500.
Could not find incurvatis in Logeion dictionaries.
incurvatis perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle neuter dative plural, present active indicative 2nd plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle feminine ablative plural of incurvo
in-curvo, āvi, ātum, āre, v. a., to bend, bow, crook, curve (in Cic. only once in part. pass.; elsewhere poet. and post-Aug.).
- I Lit.: flexos arcus, Verg. A. 5, 500.—Pass.: robur et olea incurvantur, Plin. 16, 42, 81, § 222: lentos remos, Cat. 64, 183.—Of persons: incurvari, to be bowed down, bent, Sen. ad Polyb. 7, 2; Capitol. Ant. Pii, 13, 1. —In part. pass.: bacillum inflexum et incurvatum, crooked, Cic. Fin. 2, 11, 33.—
- B Pregn., in mal. part., = paedicare, Mart. 11, 43, 5.—
- II Trop., to bend, cast down, disturb: non est magnus animus, quem incurvat injuria, Sen. de Ira, 3, 5 fin.: aliquem querelā, to move to commiseration, Pers. 1, 91.
incurvo, āvī, ātum, āre (incurvus), einbiegen, krümmen, biegen, I) eig.: A) im allg.: bacillum, Cic.: remos, Catull.: arcum, Verg.: membra incurvata dolore, Ov.: medial, robur et olea incurvantur, krümmen sich, Plin. – u. v. Pers., quae tanta necessitas hominem ad sidus erectum incurvavit et defodit, hat sich bücken gemacht (vom Bergbau), Sen. nat. qu. 5, 15, 3: Passiv incurvari, gekrümmt-, gebückt gehen, Sen. ad Polyb. 7, 1 u. (Ggstz. rectus incedo) Capit. Anton. Pius 13, 1. – v. Örtl., tum sinus alter non longe ab Ilio litora incurvat, Mela: ora eius (Asiae) se ingenti ambitu incurvat, Mela. – B) prägn. = paedicare, Mart. 11, 44, 5. – II) übtr.: A) im allg., niederbeugen, niederschlagen, magnum animum non incurvat iniuria, Sen.: laudatur is, quem non incurvat (paupertas), Sen. – B) insbes., jmd. zum Mitleid bewegen, erschüttern, alqm querellā, Pers. 1, 91.
See: incurvare
incurvō, (13) āvī, ātum, āre (incurvus), tr., ¶ 1 courber, plier : Virg. En. 5, 500 ; [pass. réfl.] se plier : Plin. 16, 222 || courber qqn : Sen. Nat. 5, 15, 3 ; [pass. réfl.] Sen. Polyb. 7, 1, se courber, plier || incurvatus Cic. Fin. 2, 33, courbé [bâton] ¶ 2 [fig.] abattre : Sen. Ira 3, 5, 8 || émouvoir : Pers. 1, 91 || = pædicare Mart. 11, 43, 5.
- 1. (a) krommen, (door)buigen [arcum]; ➤ membra incurvata dolore; — pass. (Sen.) gebukt gaan; (b) se ~ en pass. een boog vormen;
- 2. (metaf.) doen buigen; ➤ magnum animum non incurvat iniuria.
incurvō āvī, ātus, āre
- incurvus, to bend, bow, curve: flexos arcūs, V.: remos, Ct.