indiligens
indiligens, careless, heedless, negligent
Could not find indiligentis in Logeion dictionaries.
indiligentis neuter genitive singular, masculine accusative plural, feminine accusative plural, feminine genitive singular, masculine genitive singular of indiligens
in-dīlĭgens, tis, adj. (class., but not in Cic.).
- Act., careless, heedless, negligent: ne quis tractet illam indiligens, Plaut. Bacch. 2, 2, 23 (201): paterfamilias, Nep. Att. 4, 3; cf. Ter. Ad. 684.— Comp.: si indiligentiores fuerint, Caes. B. G. 7, 71, 3.— With gen.: rerum memoriae non indiligens, Gell. 15, 28, 1.—
- II Pass., neglected: hortus, Plin. 19, 14, 19, § 57.— Adv.: indīlĭ-genter, carelessly, heedlessly, negligently (class.): tutari patris bene parta, Ter. Phorm. 788: nihil ab eo indiligenter (factum), Cic. Att. 16, 3, 2.—Comp.: nostros praesidia indiligentius servaturos crediderant, Caes. B. G. 2, 33, 2: efferre, Varr. L. L. 8, § 51 Müll.
in-dīligēns, entis, I) aktiv = unachtsam, nachlässig, saumselig, nicht energisch, v. Pers., a) im allg.: vide quaeso, ne quis tractet illam (Bacchidem) indiligens, Plaut. Bacch. 201: si indiligentiores fuerint, Caes. b. G. 7, 71, 3. – m. Genet., memoriae rerum non indiligens, Gell. 15, 28, 1. – b) insbes., in Verwaltung des Hauswesens, Vermögens nachlässig, leichtsinnig, Komik. (s. Westerh. Ter. adelph. 4, 5, 50): u. so pater familias non ind., ein sorgsamer, Nep. Att. 4, 3. – II) passiv = vernachlässigt, hortus, Plin. 19, 57.
super negligentia sua et ~tioris custodie cautela sollicitiores
indīlĭgēns, (14) tis, ¶ 1 sans soin, négligent : Pl. Bacch. 201 ; -tior Cæs. G. 7, 71, 3 ; Nep. Att. 4, 3 ¶ 2 négligé : Plin. 19, 57.
- 1. achteloos, zorgeloos, onattent [homo; pater familias];
- 2. (Plin. Mai.) onverzorgd [hortus].
in-dīligēns tis, adj.
- with comp, careless, heedless, negligent: nimium, T.: pater familias, N.: si indiligentiores fuerint, Cs.