induro
induro, to make hard, harden
Could not find induratis in Logeion dictionaries.
induratis present active indicative 2nd plural, perfect passive participle feminine ablative plural, perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle neuter dative plural of induro
in-dūro, āvi, ātum, 1, v. a. and n., to make hard, to harden (poet. and post-Aug.).
- I Act.
- A Lit.: nivem Indurat Boreas, Ov. Tr. 3, 9, 14: sues indurantes attritu arborum costas, Plin. 8, 52, 78, § 212.—
- B Trop., to harden, steel: indurandus est animus, Sen. Ep. 51: adversus omnia, quae accidere possunt, id. ib. 4: frontem, to render shameless, id. Ben. 7, 28.—
- II Neutr., to become hard, harden: quae (creta) si induraverit, Veg. 3, 82, 2.— Hence, indūrā-tus, a, um, P. a., hardened.
- A Lit.: robora indurata flammis, Stat. Th. 4, 64.—
- B Trop.: induratus praeter spem resistendo hostium timor, Liv. 30, 18, 3: Germanis quid induratius ad omnem patientiam? Sen. Ira, 1, 11.
in-dūro, āvī, ātum, āre, I) v. tr. hart machen, härten, verhärten, A) eig.: nivem indurat Boreas, Ov.: ind. attritu arborum costas (v. Schweinen), Plin.: aciem (ferri), stählen, Plin.: ceteros articulos induratos hoc molliebat, Cels. – B) übtr.: a) physisch: quod (litus) non numquam longa tranquillitas mollit, saepius frequens et contrarius fluctus indurat, zu einem angenehmen... zu einem unfreundlichen Aufenthalte macht, Plin. ep. 2, 17, 27. – b) moralisch, härten, stählen, animum, Sen.: frontem, schamlos machen, Sen.: pueritiam ad futurae militiae patientiam (v. Fluß Eurotas), Sen. rhet.: sic ad labores bellicos indurantur, Iustin.: se adversus omnia, quae incĭdere possunt, Sen. – oft Partic. (auch im Compar.), induratus resistendo hostium timor, der Widerstand macht den Feind gegen die Furcht hart, Liv.: assiduis bellis indurata virtus Macedonum, Iustin.: Germanis quid induratius ad omnem patientiam? Sen. de ira 1, 11, 3. – II) v. intr. hart werden, sich verhärten, A) eig.: quae (creta) si induraverit, Veget. mul. 5, 81, 2. – B) übtr., physisch erstarken, ubi aetas induravit, Cels. 5, 28, 9.
See: indurare
indūrō, (12) āvī, ātum, āre, ¶ 1 tr., durcir, rendre dur : Plin. 8, 212 ; Ov. Tr. 3, 9, 14 || [fig.] Sen. Ben. 7, 28, 3 ; Plin. Min. Ep. 2, 17, 27 ; timor induratur Liv. 30, 18, 3, la crainte sʼaffermit = fait place à la fermeté ¶ 2 intr., se durcir : Veg. Mul. 2, 122, 2.
- 1. (poët.; postklass.) hardmaken, harden; ➤ nivem indurat Boreas;
- 2. (metaf.) harden, stalen [animum; hostium timorem].
in-dūrō —, —, āre,
- to make hard, harden: nivīs, O.: ora cornu Indurata, O.