inemptus
inemptus, unbought, unpurchased
Could not find inemptum in Logeion dictionaries.
inemptum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of inemptus
ĭn-emptus (inemtus), a, um, adj.,
- unbought, unpurchased (poet. and post-Aug.): dapes, Verg. G. 4, 133; Hor. Epod. 2, 48: consulatus, Tac. H. 2, 60.
in-ēmptus (inēmtus), a, um (in u. emo), a) ungekauft, fundos inemptos fore, seien als nicht gekauft zu betrachten, ICt.: inemptum facere alqd, den Kauf von etw. aufheben, ICt.: neutr. pl. subst., cum milites inempta diriperent, alles ohne Bezahlung wegnahmen, Spart. Sev. 7, 3. – prägn., ungekauft = selbst erzeugt, selbst erworben, res, Ov.: dapes, Colum., Verg. u. Hor.: poma, Priap.: lepus, auf dem eigenen Besitztume gejagt, Mart. – b) unerkauft, consulatus, Tac. hist. 2, 60: honores, Plin. praef. 1, 9: favor, Claud. VI. cons. Hon. 607: salus, nimmer erkäufliches Heil, Claud. edyll. 6, 70.
quatinus ex toto desiderium suum adimpleant et nil prorsus ~um de silva relinquant
chartula vel calamus rarus ~us erit
nulla nobis utilitas accedit ~a
ĭnēmptus (14) (ĭnemtus), a, um (in, emo), non acheté : Virg. G. 4, 133 ; Hor. Epo. 2, 48 ; [fig.] Tac. H. 2, 60.
in-ēmptus (inēmtus)
adj.,
- unbought, unpurchased: dapes, V.: corpus inemptum Reddito, without a ransom, O.: consulatus, Ta.