inerro
inerro, to wander, err
Could not find inerrantium in Logeion dictionaries.
inerrantium present active participle masculine genitive plural, present active participle feminine genitive plural, present active participle neuter genitive plural of inerro
ĭn-erro, 1, v. n., to wander or ramble about in a place (poet. and post-Aug.).
- I Lit.: Diana montibus, Plin. Ep. 1, 6, 3; cf.: ignis aedibus, Stat. S. 1, 5, 58.—
- II Trop.: memoria imaginis oculis inerrabat, swam before the eyes, Plin. Ep. 7, 27, 6: quod tibi si versus noster totusve, minusve, vel bene sit notus, summo vel inerret in ore, Tib. 4, 1, 202 (dub.; Müll. inhaereat).— Of those engaged in dancing: decoros ambitus, Ap. Met. 10, 29, 25.
in-erro, āre, I) intr. in od. an od. auf etwas herumirren, -schweifen, a) eig., v. Pers., mit Dat., montibus, Plin. ep.: mensis (an den T.), Plin. ep.: in filios, an seine S. sich verirren, Min. Fel. 31, 4. – b) übtr., v. Lebl.: languidus ignis inerrat aedibus, Stat.: memoria imaginis inerrat oculis, schwebt vor den Augen, Plin. ep.: si versus noster... summo vel inerret in ore, Tibull. 4, 1, 201. – II) tr. v. Tanzenden, decoros ambitus, schweben in usw., Apul. met. 10, 29.
See: inerrare
ĭnerrō, (14) āvī, ātum, āre, intr., ¶ 1 errer dans [avec dat.] : Plin. Min. Ep. 1, 6, 3 || [fig.] oculis Plin. Min. Ep. 7, 27, 6, danser devant les yeux ¶ 2 [acc. de lʼobjet intérieur] : ambitus inerrare Apul. M. 10, 29, former des ronds à lʼaventure.
in-errō —, —, āre,
- to wander, err: si versus noster summo inerret in ore, i. e. is repeated inaccurately, Tb.