ineruditus
ineruditus, unlearned, illiterate
Could not find ineruditis in Logeion dictionaries.
ineruditis neuter dative plural, feminine ablative plural, feminine dative plural, masculine dative plural, masculine ablative plural, neuter ablative plural of ineruditus
ĭn-ērŭdītus, a, um, adj.,
- uninstructed, unlearned, illiterate, ignorant, awkward (class.): non ergo Epicurus ineruditus, sed ii indocti, qui, etc., Cic. Fin. 1, 21, 72: ne quis illud tam ineruditum absurdumque respondeat, id. Ac. 2, 43, 132: judex, Quint. 10, 1, 32; cf id. 8 prooem. § 26.— Of abstr. things: voluptates, unrefined, coarse, Quint. 1, 12, 18.—Adv.: ĭnērŭdītē, unlearnedly, ignorantly, awkwardly (post-Aug.): non inerudite ad declamandum ficta materia, Quint. 1, 10, 33.
in-ērudītus, a, um, ungebildet, ungeschickt, von Pers., Cic. u.a.: priscorum verborum ineruditissimus fur, Suet. gr. 15. – übtr., v. Lebl., voluptates, rohe, Quint.: modo ne quis illud tam ineruditum absurdumque respondeat, Cic.
eratis neque ~us nec ignavus
altissimus ‥ Judex ‥ populum ~um plebemque indisciplinatum multiplici percutit flagello
discolus, difficilis vel alienus, vel deorsum a schola ~us
ĭnērŭdītus, (16) a, um, ignorant, peu éclairé : Cic. Fin. 1, 72 ; Ac. 2, 132 ; Quint. 10, 1, 32 || [fig.] non raffiné, grossier : Quint. 1, 12, 18.
in-ērudītus
adj.,
- unlearned, illiterate: Epicurus.—Crude, inconsiderate: illud tam ineruditum respondere.