infidelis
infidelis, not to be trusted, unfaithful, faithless
Could not find infideli in Logeion dictionaries.
infideli neuter ablative singular, masculine dative singular, feminine dative singular, neuter dative singular, feminine ablative singular, masculine ablative singular of infidelis
in-fĭdēlis, e, adj., that cannot be relied upon, unfaithful, faithless.
- I In gen. (rare but class.): si hoc sibi sument, nullam esse fidem, quae infideli data sit, Cic. Off. 3, 29, 106: Bellovaci, qui ante erant per se infideles, Caes. B. G. 7, 59: non infideles arbitrae Nox et Diana, Hor. Epod. 5, 50: obsecro, infidelior mihi ne fuas, quam ego sum tibi, Plaut. Capt. 2, 3, 83 (443): ut ex infidelissimis (sociis) firmissimos redderem, Cic. Fam. 15, 4, 14: silex ad structuram infidelis, Plin. 36, 22, 49, § 169: infidelis recti magister est metus, Plin. Pan. 45.—
- II In partic., in eccl. Lat., unbelieving, infidel: Christiani, Salv. de Gub. 5 init.—Adv.: in-fĭdēlĭter, faithlessly, perfidiously: nec me minus putarem reprehendendum, si inutiliter aliquid senatui suaserim quam si infideliter, Cic. Brut. 2, 1, 2; Vulg. Isa. 21, 2. —Sup.: infidelissime, Salv. contra Avar. 3.
īn-fidēlis, e, der keine Treue hält, dem man also nicht trauen kann, ungetreu = unehrlich, unzuverlässig, unredlich, I) im allg., Cic. u.a.: obsecro, infidelior mihi ne fuas, quam ego sum tibi, Plaut.: infidelissimi socii, Cic. – v. Lebl., silex structurae infidelis, Plin.: infidelis recti magister est metus, Plin. pan.: terram infidelem nec feracem criminans, Auson. epist. 22, 21. p. 184 Schenkl. – II) insbes. = ἄπιστος, ungläubig, heidnisch, Salv. de gub. dei 5, 1. § 1 u.a. Eccl. (s. Rönsch Itala p. 333).
vere Offa regi nec genti Anglorum numquam ~is fui
oppidanos ~es sibi et regi autumabat
imbellem ‥ populum ‥ ~em ‥ [gentem ] quam solis minis ‥ subjugavit
sit ‥ pars ejus cum Juda ~i traditore
~i autem homini eligatur juramentum(
de [‥ ] quia defamavit Adam filium H., vocando ipsum falsum et ~em, iij d.
insultum fecit ipsumque falsum et ~em appellavit
~i eligantur juramenta hominum(
domum nostram ‥ nobis ~ium nostrorum rebellio precluserat(
seductorem et ~em appellando(v.
rex ‥ Willielmus terras ~ium fidelibus suis distribuit
ad idola distruenda ~ium paganorum
quatinus ‥ ad fidei suscipiendae sacramentum, si ~es essent, invitaret
cum principibus ~ibus et Sarracenis ‥ amicitiam contrahebat
si ‥ decessit ~is
Constantinopolitana civitas imperialis capitur ab ~ibus Turcis
loquens etiam de potestatibus ~ibus ‥ dicit ‥
in aecclesia in qua mortuorum cadavera ~ium sepeliuntur, sanctificare altare non licet
gloriam Deo ab ~ibus denegatam
signa ‥ propter ~es data
vallis ‥ est unus introitus inferni. ‥ intrant tam Cristiani quam alii plures, sed pauci revertuntur, maxime de ~ibus
contra eosdem [sc. Albigensium hereticos ] Christi ~es
numerus ~ium ‥ videbatur excedere fere fideles in centuplum
se ipsos et sua pro ‥ impugnatione ~ium orientalium partium exponentes(
populus ~ium ‥ invalescit et invadit undique Christianos(
urbem Constantinopolitanum de manibus ~ium ‥ eripiunt
īnfĭdēlis, (12) e, sur qui lʼon ne peut compter, peu sûr, infidèle, inconstant, changeant : Pl. Capt. 442 ; Cic. Off. 3, 106 ; Cæs. G. 7, 59 || [Eccl.] infidèle, mécréant : Salv. Gub. 5 || -lior Pl. Capt. 443 ; -issimus Cic. Fam. 15, 4, 14.
- 1. ontrouw, trouweloos, oneerlijk, onbetrouwbaar [socii];
- 2. (eccl.) ongelovig, heidens.
īn-fidēlis e, adj.
- with sup, not to be trusted, unfaithful, faithless: fides infideli data: qui ante erant per se infideles, Cs.: arbitrae, H.: infidelissimi (socii): Novis rebus Allobrox, in times of change, H.