inflexus
inflexus2, a bending, curving
Could not find inflexae in Logeion dictionaries.
inflexae feminine dative singular, feminine nominative plural, feminine genitive singular, feminine vocative plural of inflexus
inflexae perfect passive participle feminine genitive singular, perfect passive participle feminine dative singular, perfect passive participle feminine nominative plural, perfect passive participle feminine vocative plural of inflecto
inflexus, a, um, Part., from inflecto.
in-flexus, a, um, adj.;
- gram. t. t., not declined, not inflected, Mart. Cap. 3, § 305.
inflexus, ūs, m. [inflecto], a bending, curving, inflecting (post-Aug.).
- I Lit.: vicorum, Juv. 3, 237: adire inflexibus flexuosis, Arn. 2, 57.—
- II Trop.: vocem inflexu modulationis torquere, Sen. Brev. Vit. 12, 3.
1. īnflexus, ūs, m. (inflecto), die Beugung, Krümmung, Iuven. 3, 235: Plur., Arnob. 2, 20. – übtr., modulationis, Veränderung, Sen. de brev. vit. 12, 4.
2. īnflexus, a, um (in u. flecto), ungebeugt = undekliniert, Mart. Cap. 3. § 305.
edificata ibi a fundamentis ecclesia, miro fornicum ~u, lapidum tabulatu, porticuum anfractu
omnes calamitatum insectationes ‥ ~i cordis constantia aequanimiter perferebat
1 īnflexus, a, um, ¶ 1 part. de inflecto ¶ 2 (in, flecto), indéclinable : Capel. 3, 305.
2 īnflexŭs, ūs, m. (inflecto), ¶ 1 détour, tournant : Juv. 3, 235 ¶ 2 inflexion : Sen. Brev. 12, 4.
īnflexus (1)
- P. of inflecto.
īnflexus (2) ūs, m
- 1 in+FALC-, a bending, curving: vicorum, Iu.