inflexus
inflexus2, a bending, curving
Could not find inflexo in Logeion dictionaries.
inflexo masculine dative singular, masculine ablative singular, neuter ablative singular, neuter dative singular of inflexus
inflexo perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle masculine dative singular of inflecto
inflexus, a, um, Part., from inflecto.
in-flexus, a, um, adj.;
- gram. t. t., not declined, not inflected, Mart. Cap. 3, § 305.
inflexus, ūs, m. [inflecto], a bending, curving, inflecting (post-Aug.).
- I Lit.: vicorum, Juv. 3, 237: adire inflexibus flexuosis, Arn. 2, 57.—
- II Trop.: vocem inflexu modulationis torquere, Sen. Brev. Vit. 12, 3.
1. īnflexus, ūs, m. (inflecto), die Beugung, Krümmung, Iuven. 3, 235: Plur., Arnob. 2, 20. – übtr., modulationis, Veränderung, Sen. de brev. vit. 12, 4.
2. īnflexus, a, um (in u. flecto), ungebeugt = undekliniert, Mart. Cap. 3. § 305.
edificata ibi a fundamentis ecclesia, miro fornicum ~u, lapidum tabulatu, porticuum anfractu
omnes calamitatum insectationes ‥ ~i cordis constantia aequanimiter perferebat
1 īnflexus, a, um, ¶ 1 part. de inflecto ¶ 2 (in, flecto), indéclinable : Capel. 3, 305.
2 īnflexŭs, ūs, m. (inflecto), ¶ 1 détour, tournant : Juv. 3, 235 ¶ 2 inflexion : Sen. Brev. 12, 4.
īnflexus (1)
- P. of inflecto.
īnflexus (2) ūs, m
- 1 in+FALC-, a bending, curving: vicorum, Iu.