inglorius
inglorius, without fame, unhonored, inglorious
Frieze-Dennison Vergil
inglōrius, a, um: (adj.), without glory; unrenowned, inglorious, 10.52.
Could not find inglorium in Logeion dictionaries.
inglorium neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of inglorius
inglōrĭus, a, um, adj. [2. in-gloria], without glory or fame, not glorious, inglorious.
- I Lit. (class.): beati qui honorati sunt videntur; miseri qui sunt inglorii, Cic. Leg. 1, 11, 32: latam trahens inglorius alvum, Verg. G. 4, 94: imperium, Tac. A. 12, 14: vita inhonorata et ingloria, Cic. Tusc. 3, 34, 81. —
- β With gen.: militiae, Tac. H. 3, 59: ausi, Sil. 12, 39.—
- II Transf.: ingloria cassis, unadorned, without a crest, Stat. Th. 9, 108.
in-glōrius, a, um (in u. gloria), ruhmlos, nicht berühmt, v. Pers., Cic. u.a.: vita, Cic.: mit Genet., militiae, Tac. hist. 3, 59: ausi, Sil 12, 9: inglorium arbitrabatur m. folg. Infin., Tac. Agr. 9. – übtr., unansehnlich, cassis, ohne Busch, Stat.: rex apium, Verg.
rex ait, et victi cesserunt inprobe Picti, / Colmanusque suas inglorius abicit arces
animos ‥ honestatus non ~ios
Scotti ‥ magis in paludibus ~ii delitescere quam in excelsis urbibus consuerant habitare
[inperator ] vix evasit cum aliqua parte sui exercitus in terram suam ~ius
[Christus ] in contumeliosa passione, et maxime inter omnes homines, fuit ~ius
glorie rex, inglorius inveniris / ‥; / princeps, servili habitu inveniris
locus ille cervicositati Sarracenorum ~ius subjacebat
cumque flatus victoriae / non furerent ingloriae, / tremebat tellus turbida / atque eruta robora / cadebant(
fugere ~ium arbitratus audaciam congressus morte propinqua luit
macies ingloria
cutis florarium / ‥ cras inglorium
unproude , ~us, -a
inglōrĭus, (12) a, um (in, gloria), ¶ 1 sans gloire, obscur : Cic. Leg. 1, 32 ; Tusc. 3, 81 ; Virg. G. 4, 94 || non inglorius militiæ Tac. H. 3, 59, qui nʼest pas sans gloire militaire || inglorium arbitrabatur, av. inf. Tac. Agr. 9, il estimait sans gloire de ¶ 2 non orné, simple : Stat. Th. 9, 108.
inglōrius
adj.
- 2 in+gloria, without fame, unhonored, inglorious: qui sunt inglorii: vita: parmā albā, inconspicuous, V.: militiae, Ta.: remeabo inglorius, without trophies, V.: inglorium arbitrabatur (withinfin.), Ta.