illabor
illabor, to flow in, glide in, fall, sink
Frieze-Dennison Vergil
inlābor, lāpsus sum, 3, dep. n.: to glide or fall into, w. dat.; move into, 2.240; descend into, inspire, 3.89.
Could not find inlapsa in Logeion dictionaries.
inlapsa perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of illabor
illābor (inl-), psus, 3, v. dep. n. [inlabor], to fall, slip, slide, glide, or flow into; to fall down, sink down (rare but class.).
- I Lit.: quo (i. e. in stomachum) primo illabuntur ea, quae accepta sunt ore, Cic. N. D. 2, 54, 135; Plin. 5, 29, 31, § 113: antennis illabitur ebria serpens, Claud. III. Cons. Stil. 367: notae jugis illabitur Aetnae, id. Rapt. Pros. 3, 330: si fractus illabatur orbis, should fall in, tumble to ruins, Hor. C. 3, 3, 7: tepet illabentibus astris Pontus, Stat. Ach. 1, 138: rapidus fervor, per pingues unguine taedas illapsus, Sil. 14, 427: conjugis illabi lacrimis, unique paratum scire rogum, to sink down dying, Luc. 5, 281: qua Nar Tiberino illabitur amni, id. 1, 475. —
- II Trop., to flow into, penetrate: si ea sola voluptas esset, quae quasi titillaret sensus, ut ita dicam, et ad eos cum suavitate afflueret et illaberetur, Cic. Fin. 1, 11, 39: sensim pernicies illapsa civium in animos, id. Leg. 2, 15, 39: da, pater, augurium, atque animis illabere nostris, enter into our minds, Verg. A. 3, 89: animis illapsa voluptas, Sil. 15, 95; with per, id. 11, 400.
il-lābor, lāpsus sum, lābī (in u. labor), in od. an od. auf etw. gleiten, sinken, fallen, I) eig.: a) v. leb. Wesen, m. Dat.: antennis illabitur ebria serpens, Claud. 3. cons. Stil. 367: notae iugis illabitur Aetnae, Claud. rapt. Pros. 3, 330: coniugis illabi lacrimis, unter den Thr. der G. dahinsinken, Lucan. 5, 281. – b) v. Lebl.: α) übh.: illa (machina) mediae minans illabitur urbi (v. trojan. Rosse), Verg. Aen. 2, 240: rapidus fervor perpingues unguine taedas illapsus, Sil. 14, 427 sq.: si fractus illabatur orbis, wenn auch krachend (über mich) hereinstürzt der Weltkreis, Hor. carm. 3, 3, 7. – β) v. Flüssigkeiten, hinab-, hineingleiten, hineinfließen, -fallen, quo (sc. in stomachum) illabuntur ea, quae accepta sunt ore, Cic. de nat. deor. 2, 135: mit Dat., ad decumum a Mileto stadium (amnis Maeander) lenis illabitur mari, Plin. 5, 113: quā (wo) Nar Tyberino illabitur amni, Lucan. 1, 475. – II) übtr., m. ad u. Akk., si ea voluptas esset, quae ad sensus cum suavitate afflueret et illaberetur, Cic. de fin. 1, 39. – m. in u. Akk., sensim pernicies illapsa in civium animos, Cic. de legg. 2, 19. – m. Dat., animis illapsa Voluptas, Sil. 15, 95: da, pater, augurium atque animis illabere nostris, Verg. Aen. 3, 89: quod tam facile illabatur humanis sensibus, Ambros. de off. 2, 7, 29. – m. per u. Akk., combibat illapsos ductor per viscera luxus, Sil. 11, 400.
illābor (13) (inl-), lāpsus sum, bī, intr., tomber, glisser, sʼenfoncer dans ou sur : [in acc.] Cic. Nat. 2, 135 ; [av. dat.] Plin. 5, 113 || pénétrer, sʼécouler dans : Cic. Fin. 1, 49 ; in animos Cic. Leg. 2, 39, pénétrer dans les âmes [animis Virg. En. 3, 89 ].
- 1. glijden naar, naar binnen glippen, ergens in zinken, binnendringen [in hominum animos; ad sensus; urbi]; ➤ animis illapsa voluptas;
- 2. (poët.) in-, neerstorten; ➤ si fractus illabatur orbis (Hor.).
in-lābor (ill-) lapsus, ī, dep.,
- to flow in, glide in, fall, sink: Si fractus inlabatur orbis, fall to ruins, H.: quo (in stomachum) primo inlabuntur ea, etc.: mediae urbi, V.—Fig., to flow in, penetrate: ad eos (sensūs): animis nostris, V.